ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Οι Ελληνες,πριν δυομισι χιλιαδες χρονια επινοησαν τον αστικο σχεδιασμο,τις κρατικες λειτουργιες και την πολιτικη.Το ελληνικο οραμα σταθεροτητας στην Πολιν δεν ηταν καποια σοσιαλιστικη πανακεια η' φωτισμενος ελενχος,αλλα μια ρεαλιστικη προσπαθεια να επιτευχθει μια χονδρικη ισορροπια αναμεσα στους καλους(τους απο πανω που κληρονομουν,εχουν τα γονιδια,εργαζονται σκληρα,ψευδονται και κλεβουν κ.τ.λ.)και στους πολλους(τους απο κατω που γεννηθηκαν χωρις πολλα,που δεν εχουν ευφυια,οκνυρουν,ειναι ατυχοι,ειναι πανεξυπνοι αλλα εντιμοι).Η σταθεροτητα ηταν συνηθως αποτελεσμα της πρακτικης να στριμωχνεις οσο γινεται περισσοτερο τους φτωχους και τους πλουσιους στο μεσο,και να τους κρατας απασχολημενους στα αγροκοτηματα και στα μαγαζια τους,μακρια απο τους αριστοκρατες οσο και απο τους προοδευτικους δημοκρατες,να τους διατηρεις στην φαλαγγα με τα δορατα και τις ασπιδες τους,μακρυα απο τους εφιππους(μονο οι πλουσιοι συντηρουσαν αλογα)και τους μισογυμνους ακροβολιστες.
Η πολιτικη της πολης-κρατος ηταν σχεδον παντα με το ιδιο σεναριο.Οι πλουσιοι προειδοποιουν την μεσαια ταξη για τον αδαη και με εγκληματικες τασεις οχλο.Οι φτωχοι προειδοποιουν την ιδια ταξη σχετικα με τους απληστους και αργοσχολους κηφηνες απο πανω.Οταν οι εποχες ειναι καλες οι αυταρεσκοι μεσαιοι ακουνε την ανωτερη ταξη ενω οταν η τροφη ειναι λιγη,προτιμουν περισσοτερο αυτα που λενε οι απλυτοι.
Αυτη ειναι η ελληνικη πολιτικη επιστημη,η τοσο κυνικη που παρουσιαζει την αντιφαση μεταξυ της κοινωνικης δικαιοσυνης και της εμφυτης εγωιστικης φυσης του ανθρωπου και που εκφραζεται επ'ακριβως στον Θησεα του Ευριπιδη:"Οι πλουσιοι δεν ωφελουν και γυρευουν παντα περισσοτερα,οι φτωχοι,που καν δεν εχουν το καθημερινο τους, φοβο φερνουν καθως,ξεγελασμενοι απο τους δημαγωγους και τον φθονο,σαιτες ριχνουν πικρες στους πλουσιους,η μεσαια ταξη σωζει τις πολεις,φυλαγοντας της πολιτειας τον νομο.."Τα ακρα ειναι πολυ χειροτερα πλασματα απο αυτους που ειναι στο μεσον.
Η πολη κρατος ηταν μια κοινωνικη οργανωση που χαλιναγωγουσε την επιθυμια,χωρις να καταπνιγει την πρωτοβουλια.Καταπιεζε το θηριο μεσα μας,προκειμενου να μας επιτρεψει να ζουμε ο ενας με τον αλλον,απαιτωντας υπευθυνοτητες ως ανταλλαγμα για την παροχη περιορισμενων δικαιωματων.Δεν ηταν θεραπευτικο ιδρυμα ουτε συνολικο συστημα πεποιθησεων που θα μπορουσε να μας ελευθερωσει επινοωντας ξανα την ιδιοσυγκρασια του ανθρωπου-στοχος του φασισμου,κομμουνισμου και ομοιως της συγχρονης τιτλοφορουμενης δημοκρατιας.Αφου ολοι οι ανθρωποι μετεχουν της ιδιας φυσεως,οι Ελληνες ενδιαφερονταν μονο για τον αυτοελενχο της,το καθηκον του ατομου προς την κοινωνια ισοτημων και την αναγκη να βρουν σωτηρια μεσα απο την αντιμετωπιση της μοιρας.Οι Ελληνες ηταν βαθια καχυποπτοι εναντι των αγιων και αυτου που σημερα αποκαλουμε "πολιτικη του νοηματος".Πιστευαν πως ο πολιτισμος και οχι η φυση μας σωζει,οτι το θηριο δεν ειναι η κοινωνια που δημιουργουμε αλλα η ιδια η φυση του ανθρωπου.Η υλικη και διανοητικη προοδος ειναι αντιθετες προς την ζηλοφθονη και αγρια φυση και κατα συνεπεια ειναι αδυνατες χωρις τα χαλιναρια και τις παρωπιδες της Πολης Κρατος..

ΣΠΑΡΤΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Πολλοι ειναι αυτοι που κατα καιρους εχουν κανει το "λαθος" να μπερδεψουν το πολιτικο συστημα της Σπαρτης με καπιταλιστικες ολιγαρχικες κοινωνιες.Πολλοι θελουν να νομιζουν πως στην Σπαρτη καποιοι λιγοι "εξυπνοι"ειχαν στα χερια τους την εξουσια και τον πλουτο.Θα γραψω ενα διαλογο απο το εξαιρετικο βιβλιο "ΕΡΜΟΚΟΠΙΔΕΣ" του Μπαλτακου,που γινεται μεταξυ δυο Σπαρτιατων,χαρακτηρες του βιβλιου,οπου ο ενας εχει αναλαβει μια αποστολη στην Αθηνα,και του δινεται η δυνατοτητα να την μελετησει..
<<....-Λαβαμε εντολη να προσεγγισουμε και να διεισδυσουμε σε μια απο τις εταιριες ολιγαρχικων.
-Τι ειναι οι εταιριες;
-Ομιλοι,μυστικες ομαδες ολιγαρχικων,με πολιτικα κινητρα και βλεψεις.Ασχολουνται μονο με την υπονομευση της Αθηναικης δημοκρατιας.Τελικο στοχο εχουν φυσικα την καταληψη της εξουσιας.Ειναι φιλολακωνες.
-Γιατι ειναι φιλολακωνες;
-Πιστευουν πως το δικο μας πολιτευμα δεν ειναι δημοκρατικο!
-Γιατι το πιστευουν αυτο;Ειναι ανοητο.
-Ισως επειδη διατηρουμε τον θεσμο της βασιλειας.
-Μα δεν γνωριζουν οτι οι δυο βασιλεις ειναι μονο επικεφαλης τους στρατου και απλα μελη της γερουσιας,χωρις αλλες εξουσιες;Δεν ξερουν οτι υπαρχει η Απελλα* και καθε σημαντικη αποφαση πρεπει να ληφθει εκει;
-Το ξερουν.Ξερουν ομως πως στην Σπαρτη δεν υπαρχουν πολιτικες παραταξεις.Κυβερνουν οι Γερουσια και οι Εφοροι,χωρις αντιπολιτευση.
-Ναι,αλλα οι εφοροι και η γερουσια εκλεγονται απο την Απελλα.Τι ολιγαρχικο εχει αυτο;
-Τιποτα,αυτους ετσι τους συμφερει και ετσι διαδιδουν,πως η Σπαρτη ειναι ολιγαρχικη.Γνωριζουν οτι δεν ανταποκρινεται στην πραγματικοτητα αλλα παρ'ολα αυτα επιμενουν.
-Αυτοι ομως ειναι πλουσιοι,αριστοκρατες.Στην Σπαρτη ουτε πλουσιοι υπαρχουν,ουτε αριστοκρατες.Μονη αριστοκρατια που δεχομαστε ειναι η αριστοκρατια της αρετης.Αρετη στην ζωη,αρετη στην μαχη.Αυτους εκλεγουμε,τους εναρετους.Οποιος επιδιωκει την εξουσια η' απεδειχθει αναξιοπρεπης στην ζωη του,δεν εχει καμια αλπιδα να αναλαβει καποια εξουσια.Τι σχεση εχει το δικο μας πολιτευμα με τις δικες τους πολιτικες αποψεις;Αληθεια,ποιες ειναι οι αποψεις τους πραγματι;
-Πολυ απλες.Οι πλουσιοι μονο δικαιουνται να κυβερνουν.Αυτη ειναι η βασικη θεση.Ολα τα αλλα που λενε ειναι φτιασιδωματα για να συσκοτουν την πραγματικοτητα θελοντας να επιβαλλουν στους συμπολιτες τους ενα πολιτευμα που θα εξυπηρετει τα συμφεροντα των λιγων ευκαταστατων,σε βαρος εννοειται των υπολοιπων.
-Πως ομως εξισορροπουνται αριθμητικα οι λιγοι πλουσιοι με τους πολλους μη πλουσιους;
-Δεν εξισορροπουνται.Οι ολιγαρχικοι ειναι λιγοτεροι.Εχουν ομως στα χερια τους τη δυναμη του πλουτου.Αρα,μπορουν να δελεαζουν,να παρασερνουν,να εξαγοραζουν,να παραπλανουν,διαμορφωνοντας υπερ τους,τελικα, την αποψη των ανθρωπων που ανηκουν σε αλλες κοινωνικες ταξεις απο την δικη τους.Ετσι επιβιωνουν πολιτικα,πολλες φορες με τετοια ανεση,ωστε να απειλουν ακομα και με καταλυση της δημοκρατιας.
-Αρα ειναι θεμα παιδειας.
-Ποιο ειναι θεμα παιδειας;
-Η αποφυγη της παραπλανησης των πολλων.Οι πλουσιοι ποδηγετουν πολιτικα τους αλλους.Αρα η παιδεια των πολλων ειναι πλημμελης πολιτικα,γι'αυτο η παραπλανηση τους ειναι εφικτη πρακτικα.
-Ναι,αλλα και την παιδεια την ελενχουν οι πλουσιοι,οποτε τι νοημα εχει κανεις να συζηταει γι'αυτην;Ειναι πολιτικα αιχμαλωτοι.
-Το αντιλαμβανοναι.Ευτυχως που στην δικια μας πολη δεν υπαρχουν νομισματα,αρα ουτε πλουσιοι ουτε φτωχοι.Αλλιως,θα ειμασταν και εμεις σαν τους Αθηναιους.Θα μισουσαμε και μεις ο ενας τον αλλον μονο και μονο λογω διαφορετκων αποψεων.Ετσι ομως δεν εχει κανενα νοημα να κατοικεις στην ιδια πολη.
-Δεν ειναι μισος εξαιτιας διαφορετκων αποψεων.Αυτη ειναι η εξωτερικη πλευρα του φαινομενου.Το μισος οφειλεται στα διαφορετικα οικονομικα συμφεροντα που εχει ο καθενας.Αυτα ειναι που προκαλουν αντικρουομενες πολιτικες θεσεις και εμφυλιους σπαραγμους.
-Αρα το χρημα και η συσσωρευση του δημιοργουν το προβλημα.
-Ακριβως.
-Υποθετω λοιπον πως ειχε δικιο ο Λυκουργος που απαγορευσε το χρημα.
-Δικιο ειχε οταν επεβαλλε την περιουσιακη ισοτητα,την ισοτητα των κληρων.Πρεπει να ζησεις στην Αθηνα να καταλαβεις ποσο δικιο ειχε.Οι ανθρωποι αυτοι εχουν την περιεργη μανια να θεωρουν σημαντικους εκεινους που εχουν περισσοτερα χρηματα απο τους αλλους.Οι πλουσιοι αντι για χλευασμο,εισπραττουν καταξιωση και αναγνωριση.Το γεγονος οτι αυτοι εχουν την μεγαλυτερη μεριδα του συνολικου πλουτου της πολης,δεν φαινεται να ενοχλει κανεναν,ακομη και εκεινους που στερουνται τα κυριως αγαθα,παρακολουθοντας απαθεις την ματαιη συσσωρευση των αγαθων απο τους αλλους.Ωστοσο,θα ηταν καπως λογικο αν καταξιωνοντουσαν ανθρωποι που με πολυ κοπο,αναληψη κινδυνου και σοφες επιλογες συγκεντρωσαν αυτον τον πλουτο.Παρατηρειται ομως να θαυμαζουν και τα παιδια των πλουσιων που βρηκαν ετοιμη την περιουσια,καθως και οσους με αδικους τροπους αποκτησαν χρηματα...Η κατοχη πλουτου ασκει μια περιεργη γοητεια στο αθηναικο πληθος...>>
Η Σπαρτη,εχει τεραστια αποσταση απο τις αλλες Ελληνικες Πολεις σε ολους τους τομεις.Ξανατονιζω τα λογια του Λιαντινη.."..Η νομοθεσια του Λυκουργου δημιουργησε ενα τυπο ανθρωπου τελειως ασυμετρο και ανεφικτο απεναντι στα γνωρισματα του σημερινου ανθρωπολογικου μοντελου.Στη Σπαρτη η σκληροτητα του ανθρωπου απεναντι στον εαυτο του-πραγμα που αν δεν ακυρωνει,οπωσδηποτε μετριαζει τη σημασια της σκληροτητας του ανθρωπου απεναντι στον συνανθρωπο-αγγιξε τα ορια μιας τρισευγενης θηριωδιας!Σαν κρατος δεν ειχε πολιτευμα η Σπαρτη μας λεει η Πλουταρχος αλλα ζωη ανθρωπου που ζει συνεχως μεσα στην τραχυτητα της γνωσης και της μοναξιας."


*Η απέλλα ήταν η συνέλευση των πολιτών στην αρχαία Σπάρτη. Από αρχαίους ιστορικούς αναφέρεται και ως εκκλησία, όπως κατά κανόνα στις αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη. Καθεστώς σπαρτιάτη πολίτη και κατά συνέπεια δικαίωμα συμμετοχής στην απέλλα είχαν όσοι Λακεδαιμόνιοι ήταν 30 ετών ή μεγαλύτεροι.Η απέλλα ενέκρινε όλες τις σημαντικές αποφάσεις (κήρυξη πολέμου, συμμαχίες και συμφωνίες με άλλες πόλεις, απελευθέρωση ειλώτων), εξέλεγε τα μέλη της γερουσίας και πιθανότατα τους εφόρους, ενώ μπορούσε ακόμα και να ορίσει ή να παύσει βασιλείς, σε περίπτωση αμφισβητήσεων ή ερίδων. Η δημοκρατικότητα του σώματος περιοριζόταν όμως σημαντικά από τη διαδικασία, η οποία δεν επέτρεπε σε πολίτες να υποβάλουν πρόταση ή αντιπρόταση νόμου ή υποψηφίους σε εκλογές για κάποιο αξίωμα. Η αρμοδιότητα της απέλλα' ήταν μόνο να εγκρίνει ή να απορρίπτει προτάσεις της γερουσίας, ενώ τα μέλη της έπαιρναν το λόγο μόνο μετά από έγκριση των εφόρων. Η εκλογή για την αποδοχή ή απόρριψη προτάσεων γινόταν δια βοής. Μόνο αν ο προεδρεύων είχε αμφιβολία ως προς την ένταση των φωνών χωρίζονταν οι υποστηρικτές της κάθε άποψης και γινόταν καταμέτρηση.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Εχω καταληξει στο συμπερασμα πως οταν καποιος ανθρωπος εχει την εντυπωση πως θα αλλαξουν τα πραγματα και θα επικρατησει καποτε παντου δικαιοσυνη και ισοτητα,οτι εχει πολυ στενη αντιληπτικοτητα.Βλεπω επισης πως ο καθενας νομιζει πως ζει μια ξεχωριστη εποχη,οτι η παρουσα χρονικη περιοδος που ζει ειναι η χειροτερη και οτι παλια ηταν καλυτερα τα πραγματα.Δυστυχως ομως,ΠΑΝΤΑ ετσι ηταν και μαλλον παντα ετσι θαναι..Η διαφορες ειναι στο αν θα'ρπαξουν υποβρυχια η' αν θα'ρπαξουν τα λεφτα της αμφικτυονιας για Παρθενωνες!Για να επισημανω αυτην την κατασταση παραθετω ενα Λακωνικο αποφθεγμα του Αγη:"Οταν ενας γεροντας της Σπαρτης ειπε σε αυτον,επειδη εβλεπε να εγκαταλειπονται τα παλαια ηθη,πως τα πραγματα πανε προς το χειροτερο του ειπε αστειευομενος:Λογικα ετσι γινονται τα πραγματα,ΑΝ αυτο εχει γινει,γιατι και γω ακουγα απο τον πατερα μου πως στην γενια του ειχαν χειροτερεψει τα πραγματα,και το ιδιο του ελεγε και ο παππους του!"Ετσι δεν πρεπει να απορουμε αν τα επομενα γινονται χειροτερα απο τα προηγουμενα,αλλα αν καπου γινονται καλυτερα.."
Μονο η Σπαρτη καταφερε να διαφοροποιηθει,και αυτο το καταφερε μονο με εναν τροπο ζωης που εκανε τον καθε πολιτη να ειναι υπερβολικα αυστηρος με τον εαυτο του.Αλλα αφηνω το πολιτευμα της Σπαρτης που ειναι τοσο ιδιαιτερο σε ολη την ιστορια.Η νομοθεσια του Λυκουργου δημιουργησε ενα τυπο ανθρωπου τελειως ασυμετρο και ανεφικτο απεναντι στα γνωρισματα του σημερινου ανθρωπολογικου μοντελου.Στη Σπαρτη η σκληροτητα του ανθρωπου απεναντι στον εαυτο του-πραγμα που αν δεν ακυρωνει,οπωσδηποτε μετριαζει τη σημασια της σκληροτητας του ανθρωπου απεναντι στον συνανθρωπο-αγγιξε τα ορια μιας τρισευγενης θηριωδιας!Σαν κρατος δεν ειχε πολιτευμα η Σπαρτη μας λεει η Πλουταρχος αλλα ζωη ανθρωπου που ζει συνεχως μεσα στην τραχυτητα της γνωσης και της μοναξιας.
Η επιπολαιη πιστη σε ιδανικες κοινωνιες ειναι τεκμηριο πνευματικης ρηχοτητας και πολυ περισσοτερο η προσπαθεια επιβολη αυτης της παιδιαστικης πιστης με χρηση βιας θα πρεπει να καταδιωκεται σθεναρα.Αν δεν γινεται αυτο,το αποτελεσμα ειναι να θυσιαζεται και να διαλυεται το κρατος των ανθρωπων για μια κοινωνια "αγγελων".Μια παραφροσυνη δηλαδη και αταξια,να κανει ο καθεις τις εξαιρεσεις του.Ειναι παραλογο να ζητα ο ανθρωπος να επιβαλλει την χωρις ορια βουληση του για ελευθερια απεναντι στη μεσα σε ορια δυνατοτητα κινησεων του συνολου(κρατους).Το δικαιο των νομων δεν ειναι να μας χαριζουν το μεγαλυτερο καλο αλλα να μας προφυλλασουν απο το μεγαλυτερο κακο.Ο νομος των ανθρωπων δεν φιλοδοξει να φερει τον παραδεισο.Του στεκεται αρκετο να αποτρεψει την κολαση να γκρεμιστει πανω του!Και ειδικα για την χωρα μας τωρα,ΟΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ποιος θα κυβερναει,και οχι καποιες μειοψηφιες διαφορων αποχρωσεων,ειναι σημαντικοτατο να κατανοησουμε αν αυτα που ζηταμε θα φερουν κολαση η' παραδεισο..
Ας δουμε τωρα καποια ιστορικα δεδομενα της Ελλαδας,για να κατανοησουμε πως δεν εχει αλλαξει τιποτα και να προσεχουμε τι μας "ταζουν"καποιοι "σωτηρες"..
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ(4 αιων π.Χ) Αθηναιων Πολιτεια:
"..Γι'αυτους τους λογους ο Σολων εφυγε.Και οταν αποδημησε η πολιτεια βρισκοταν ακομα σε ταραχη,και μονο για τεσσερα χρονια εμεινε ησυχη.Τον πεμπτο χρονο απο τοτε που ηταν αρχοντας ο Σολων,δεν μπορεσαν να εκλεξουν αρχοντα εξαιτιας της ΕΜΦΥΛΙΑΣ ταραχης.Τον Δαμασια που αναδειχθηκε αρχων τον καθαιρεσαν με την βια μετα απο δυο χρονια...Δεν επαυαν οι παραταξεις να υποβλεπουν η μια την αλλη.Μερικοι λογω καταργησεως των χρεων,αλλοι γιατι ειχαν φτωχυνει,αλλοι δυσανασχετουσαν με το καθεστως διοτι δεν τους ευνοουσε και αλλοι απο προσωπικα παθη,Υπηρχαν τρια κομματα.Το ενα των παραλιων του Μεγακλη που ακολουθουσε μετριοπαθη πολιτικη,το αλλο των πεδινων του Λυκουργου που επιδιωκε ολιγαρχικο καθεστως,και το κομμα των Διακριων του πεισιστρατου που φαινοταν ο πιο αφοσιωμενος στην δημοκρατια και πηρε με το μερος του τους πιο φτωχους και οσους ειχαν καταγωγη αμφισβητησιμη(!)...Οταν εγκαταστασθηκε το καθεστως των Τριακοντα,επειδη καταφεραν να πεισουν τον λαο πως θα ενεργουν για την καλυτερευση του,δημιουργησαν νεο σωμα μαστιγοφορων και στην αρχη ησαν μετριοπαθεις με τους πολιτες και προσποιουταν πως κυβερνουν συμφωνα με το πατριο πολιτευμα.Αφαιρουσαν και προσθεταν οποιο νομο ηθελαν με τον προσχημα πως διορθωνουν το πολιτευμα,αφαιρωντας παραλληλα καθε αιτια αμφισβητησεως.Οταν ομως στερεωθηκαν στην εξουσια επαψαν να σεβονται τους πολιτες και αρχισαν να σκοτωνουν οποιον ειχε πλουτο,καταγωγη η' αξιωμα θελοντας να εξαφανισουν τους επιφοβους και ταυτοχρονα να αρπαξουν τις περιουσιες τους(!).."
ΛΥΣΙΑΣ(5 αιων π.Χ.) Ολυμπιακος-:
"..Η Ελλας βρισκεται εις την κακιστην κατασταση διοτι πολλες περιοχες της βρισκονται υπο την εξουσια των βαρβαρων και των τυραννων.Ταυτα πασχομεν ενεκα των διαφωνιων μας και των μεταξυ μας φιλονικιων μας.Πως δεν αξιζει να παυσωμεν μεν τας διαφωνιας οπου υπαρχουν και να εμποδισουμε να αναπτυχθουν οπου δεν υπαρχουν ουτως ωστε η ελευθερια να γινει κτημα ολης της Ελλας;"
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ(4 αιων π.Χ.) Περι ειρηνης :
"..Απο παλια εχετε την συνηθεια να κατεβαζετε απο το βημα ολους τους αλλους εκτος απο εκεινους που με τα λογια σας ικανοποιουν(!).Εχετε αναγκασει τους ρητορες να μελετουν και να ψαχνουν να βρουν οχι τι ειναι συμφερον για την πολη,αλλα πως θα εκφωνισμουν λογους αρεστους(!!) γεματους ελπιδες..Αν θελετε πραγματικα να ακουσετε τι συμφερει την πολη,θα επρεπε να δινετε μεγαλυτερη προσοχη σε αυτους που σας εναντιωνονται στις αποψεις παρα σε οσους προσπαθουν να ειναι αρεστοι σε σας.Ειμαστε τοσο προσκολλημενοι στις ελπιδες μας και τοσο πολυ αχορταγοι στο να επιδιωκουμε κερδη υπερβολικα,ωστε ακομη και αυτοι που διαθετουν μεγαλα πλουτη δεν αρκουνται σε αυτα αλλα διακινδυνευουν να χασουν και αυτα που εχουν προκειμενου να αδραξουν ολο και περισσοτερα(!)...Ενω φαινομενικα εχουμε δημοκρατια(!) δεν υπαρχει πουθενα ελευθερια λογου,παρα μονο στην συνελευση για τους αφρονες που δεν νοιαζονται καθολου για σας και στα θεατρα για τους κομικους ποιητες.Αντιθετα αυτους που προσπαθουν να σας νουθετησουν με επιπληξεις και αληθειες τους απεχθανεστε..Με ευκολια αποδεχεστε αυτους που κλινουν προς τον πολεμο λησμονωντας πως μια ησυχη ζωη ειναι πιο ωφελιμη και πιο επικερδης απο την πολυπραγμοσυνη,καθως σε καιρο ειρηνης η πολη μας ευημερει και δυναμωνει ενω σε καιρο πολεμου δυο φορες καταλυθηκεΑντι αυτης της συλλογιστικης εσεις θεωρητε φιλους αυτους που προκαλουν τους πολεμους...Ολοι αναζητουν το προσωπικο τους συμφερον και εχουμε φτασει σε τετοιο σημειο απερισκεψιας που μερικοι θεωρουν πως η αδικια ειναι ντροπη αλλα επικερδης,ενω αλλοι υποστηριζουν πως η δικαιοσυνη ειναι αξιεπαινη αλλα ασυμφορη!...Εχουμε θεσπισει ενα σωρο νομους και ομως ελαχιστα φροντιζουμε για την τηρηση τους και μαλιστα αυτους που παρανομουν και δωροδοκουν τους περισσοτερους τους ανεβαζουμε στα υψηλοτερα αξιωματα!..Δεν πρεπει κανεις να μακαριζει την πολη που απερισκεπτα μαζευει πληθος διαφορων ανθρωπων και τους πολιτογραφει αδιακριτα,αλλα εκεινη που εξακολουθει να διατηρει την γενια των ανθρωπων που προερχονται απο αυτη..Η εξουσια που ολοι ευχονται να αποκτησουν,ειναι δυσκολομεταχειριστη και κανει αυτους που την εχουν να χανουν τα λογικα τους οπως κανουν και οι πορνες τους ανοητους ανδρες που τις ποθουν και κατατρεφονται υποκυπτοντας στα παθη τους..Εχετε παθει ο,τι χειροτερο και ανοητο μπορουσε να σας συμβει.Αγνοειτε οτι ΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ,ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.ΟΜΩΣ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΔΡΑΣΗΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ!..Η ασυδοσια και η αλαζονεια ειναι η αιτια ολων των κακων που περναμε(!),ενω η σωφροσυνη η αιτια των αγαθων..Αυτο που μου προκαλει μεγαλυτερη εντυπωση απο ολα ειναι που διαλεγετε για αρχηγους του λαου αυτους που συμφωνουν με οσους εχουν καταστρεψει την πολη.Και δεν υπαρχει χειροτερο ειδος ανθρωπων απο αυτους τους φαυλους ομιλητες και τους λαικιστες πολιτικους που εκτος απο ολα τα κακα που προκαλουν,προπαντων θελουν να σας στερησουν και τα απαραιτητα για την επιβιωση για να σας αναγκασουν εξαιτιας της φτωχειας να βρισκεστε κατω απο την εξουσια τους(!).Δεν αναζητουν να βρουν πως θα εξασφαλισουν στους φτωχους τα ως προς το ζειν αλλα επιδιωκουν να εξισωσουν με τους φτωχους οσους θεωρουνται οτι εχουν καποια περιουσια.."

Μεσα απο λιγες αναφορες της Ελληνικης γραμματειας που εγραψα(καθως ειναι αδυνατον να παραθεσω περισσοτερες διοτι ειναι ατελειωτες και θα ξεφυγουμε σε εκταση)αντιλαμβανομαστε πως οι βασικοι αξονες συμπεριφορας και αντιληψης δεν εχουν αλλαξει σχεδον καθολου.Αυτο φυσικα δεν σημαινει πως πρεπει να παραιτηθει καποιος απο την προσπαθεια για κατι καλυτερο,απλα αν η πιστη του η' η ιδεολογια του τον παροτρυνει να φτασει σε ακροτητες η' τον κανει να νομιζει πως θα αλλαξει τον κοσμο η' οτι αυτος ειναι ο σωστος και ο ηθικος η' οτι αυτος ειναι ανωτερος κ.τ.λ.,να φροντισει πρωτα να μαθει λιγο την ιστορια του ανθρωπου διοτι αλιως θα παραμεινει ενας ανουσιος ρομαντικος και ισως μαλιστα ενας επικινδυνος ανοητος!
Ο Τζ.Οργουελ που φαινεται να εχει καταλαβει πως οι διαφορες θεωρειες ειναι σχεδον τελεια διατυπωμενες,μας κανουν ομως να ξεχναμε το βασικοτερο απο ολα,τον ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ,γραφει στο τεραστιο 1984:"Στην ιστορικη διαδρομη επαναλανβανεται συνεχως ενας αγωνας που ειναι παντα ο ιδιος.Για μεγαλα χρονικα διαστηματα,η Ανωτερη ταξη φαινεται να διατηρει με ασφαλεια τη εξουσια.Αργα η'γρηγορα φτανει η στιγμη που χανει την πιστη στον εαυτο της και την ικανοτητα της διακυβερνησης.ΤΟΤΕ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΤΑΙΡΙΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.ΜΟΛΙΣ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ Η ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΞΑΝΑΡΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΚΥΡΙΑΡΧΗ.Η ιστορια επαναλαμβανεται ουτω καθ'εξης."
Εδω καταλαβαινω τον Ιησου που ειπε πως ηρθε να φερει πολεμο μεταξυ φιλων και συγγενων{..Σας διαβεβαιω πως δεν ηρθα να φερω ειρηνη,παρα μονο διχασμο και διαιρεση σε εναρετους και μη..ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ.}.Οσοι αισθανονται "αγανακτισμενοι",ας κοιταξουν πρωτα τον καθρεπτη καλα και μετα τον διπλανο τους.Αυτο που πρεπει να καταδιωκεται ειναι οι νοοτροπειες και οχι καποια ονοματα.Πολυ θα θελα να ηξερα στους εκατο αγανακτησμενους,ποσοι αν τους δινοταν οι ευκαιρια να τα αρπαξουν απ'τα "υποβρυχια" δεν θα το εκαναν!(Αν και νομιζω πως ξερω..)
Θα κλεισω με μια επιστολη του Πλατωνα,που κατα την γνωμη μου λυνει ολα τα θεματα που περνουσε,περναει και θα περναει η ανθρωπινη κοινωνια..
"Οταν μια φορα ημουν νεος,μου συνεβει οτι συμβαινει σχεδον στους περισσοτερους:αποφασισα,αμεσως μολις γινω αυτεξουσιος ν'ακολουθησω την πολιτικη.Τοτε συνεβησαν και τα εξης πολιτικα γεγονοτα:Επειτα απο την κατακραυγη πολλων εναντια στο πολιτευμα που ειχαμε τοτε,γινεται μεταπολιτευση και εκλεχθηκαν πενηντα ενας αρχηγοι εκ των οποιων τριαντα εγιναν ανωτατοι με απολυτη εξουσια..Τοτε εγω επαθα κατι που ισως ηταν λογικο για τα νειατα μου,ΠΙΣΤΕΨΑ ΔΗΛΑΔΗ,ΠΩΣ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΔΙΚΗ ΖΩΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΔΙΚΑΙΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ και πως ετσι θα συνεχισουν να κυβερνανε.Τους παρακολουθησα λοιπον με μεγαλη προσοχη.Οσο περνουσε ο καιρος οι ανθρωποι αυτοι ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΧΡΥΣΑΦΙ!!Εκτος απο τα αλλα σκοτωσαν και τον σοφοτερο και δικαιοτερο ολων των φιλο μου Σωκρατη...Αργοτερα αλλαξε και η κυβερνηση των τριακοντα και γενικα το πολιτευμα εκεινο.Παλι με τραβηξε να ασχοληθω με την πολιτικα και τα κοινα.Τοτε,καθως ηταν ταραγμενα τα πραγματα,γινονταν πολλα που σε εκαναν να αγανακτεις και δεν ειναι καθολου παραξενο σε πολιτικες ματαβολες,οι εκδικησεις καποιων εναντιων εχθρων τους...Καθως εβλεπα ολους αυτους τους ανθρωπους που ασχολουταν με την πολιτικη και τους νομους και τον δημοσιο τροπο ζωης,οσο περισσοτερο συλλογιζομουνα κι οσο προχωρουσε η ηλικια,τοσο μου φαινοταν δυσκολοτερο να διαχειριζεσαι την πολιτικη εξουσια.Γιατι ουτε χωρις προσωπικους και πολιτικους φιλους πιστους ειναι δυνατον να ενεργησεις-ουτε αλλους καινουργιους ηταν δυνατον με ευκολια να κανεις,κι απ΄το αλλο μερος οι διαταξεις των νομων και τα ηθη διαφθειρονταν και η διαφθορα αυτη προχωρουσε εκπληκτικα.Ετσι,ενω στην αρχη ημουν γεματος ορμη για πολιτικη δραση,καθως κοιταζα ολα αυτα και τα εβλεπα να γινονται,στο τελος με επιασε ιλιγγος!Και να ερευνω βεβαια δεν επαψα,με ποιον τροπο αραγε θα ηταν δυνατον να διορθωθουν ολα αυτα και η πολιτεια γενικοτερα,για την δραση ομως παντα περιμενα την καταλληλη στιγμη,και στο τελος καταλαβα,οτι κανενα απολυτως απο τα συγχρονα κρατη δεν κυβερναται σωστα-αφου η νομοθεσια τους βρισκεται σε μια κατασταση που δεν επιδεχεται καν θεραπεια χωρις σοβαρη προετοιμασια μαζι με την βοηθεια καποιας καταπληκτικης τυχης-και ετσι αναγκασθηκα να πλεξω το εγκωμιο της αληθινης φιλοσοφιας και να λεω οτι μεσα απο αυτην μπορει κανεις να δει το δικαιο παντου,και στην πολιτεια αλλα και στων ατομων την ζωη,και οτι επομενως ΟΙ ΓΕΝΕΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ,ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ,Η΄ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΝ ΠΑΡΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ,Η' ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ,ΑΠΟ ΜΙΑ ΘΕΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗ,ΦΙΛΟΣΟΦΗΣΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ!!"{Αθηνα 4 αιων π.Χ.}
Αυτα μας λεει ο Πλατων λοιπον και πιστευω πως ειναι ακρως περιεκτικος.Και αφηνω απ'εξω τον Επικουρο,που μεσα στην "συνταγη"για την ευδαιμονια,μας παροτρυνει να επεχουμε παντελως απο τα κοινα και την πολιτικη.Θεωρω ομως πως αυτο ειναι μια ανωφελη και προβληματικη σταση για την κοινωνια,και ειναι λογικο που καλλιεργηθηκε στα χρονια του Επικουρου οπου αρχισε και κατερρεε σαπιζοντας η πολιτικη δομη της πολης~κρατος..

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ..

Ποιος ειναι ο σκοπος της ζωης του ανθρωπου;Αυτο το ερωτημα θεωρω πως ειναι η πεμπτουσια των ερωτηματων για τον ανθρωπο.Φυσικα,ενα τετοιο φιλοσοφικο προβλημα τεραστιων διαστασεων,εχει αναλυθει επισταμενα απο τους Ελληνες και γι'αυτον τον λογο αποφασισα να παραθεσω τις θεσεις απο δυο Ελληνες φαινομενικα αντιθετης φιλοσοφικης κοσμοπροσεγγισης ,προκειμενου να εξετασουμε την ευρεια αξιολογικη κλιμακα του θεματος.Ο Αριστοτελης ειναι ο θεμελιωτης του ορθολογισμου που θετει ως ανωτερη επιδιωξη την γνωση ως αυτοσκοπο,σε αντιθεση με τον Επικουρο που την γνωση την θεωρει απλα μεσο για να μην υποφερει ο ανθρωπος απο βλακωδες και θρησκοληπτικες σκεψεις και να μην αφηνει τον δογματισμο να του καταστρεφει την ζωη.Ο Αριστοτελης ,θα μπορουσαμε να πουμε πως ανηκει στην "ιδεαλιστικη" σχολη,ενω ο Επικουρος στην "υλιστικη".Ο καθενας απο μας ειναι αμεσα τροποποιημενος συμφωνα με τις καταστασεις και τις εμπειριες που εχει ζησει.Αναλογως σε τι κατασταση ζεις διαμορφωνεις και την αναλογη προσωπικοτητα με τις αναλογες αντιληψεις.Οι δυο αυτοι φιλοσοφοι εζησαν σε εποχες που εγιναν συγκλονιστικες αλλαγες στον Ελληνικο κοσμο,καθως η "Πολις-κρατος"στα χρονια του Μ.Αλεξανδρου περνουσε στο παρελθον για να αφησει την θεση της στο ενιαιο κρατος της Ελλαδας υπο την ηγεσια ενος ανθρωπου,και αργοτερα,στα χρονια του Επικουρου,η δυναμη της Ελλαδος κατερρεε εκδηλωνοντας πληρως την παρακμη της.Την θεση της Πολις επαιρνε το μεγαλο εθνικο κρατος με τεραστιες πολιτικες,θρησκευτικες,κοινωνικες και οικονομικες συνεπειες στην καθημερινοτητα ολων.Ας δουμε τωρα τι υποστηριζουν οι δυο αυτοι Ελληνες για το ποιος ειναι ο σκοπος της ζωης.
Και οι δυο φιλοσοφοι συμφωνουν πως σκοπος του ανθρωπου ειναι η ευδαιμονια.Η διαφορα τους εγκειται στο οτι ο Αριστοτελης υποστηριζει πως η ευδαιμονια επιτυγχανεται με εναρετες πραξεις,ενω ο Επικουρος υποστηριζει πως επιτυγχανεται με την αταραξια της ψυχης,την ελλειψη δηλαδη σωματικων και ψυχικων πονων.Για τον Επικουρο η αρετη ειναι μεσον για μια ηρεμη και ευδαιμων ζωη και οχι αυτοσκοπος.Με γνωμονα πως την πολυτελεια την απολαμβανουν καλυτερα οσοι την χρειαζονται λιγοτερο,ο Επικουρος μας προτρεπει σε εναν τροπο ζωης γεματο αυταρκεια και λιτοτητα,οχι ομως με την ασκητικη εννοια της απαρνησης καθε πολυτελειας,αλλα στην επιδιωξη της συμμετοχης σε αυτην χωρις η ελλειψη της να μας προκαλει στερηση η' θλιψη.Επισης και ο Αριστοτελης μας τονιζει να επιλεγουμε πραγματα που εξαρτωνται απο μας και ειναι μεσα στις δυνατοτητες μας.Το μεγαλυτερο κερδος της αυταρκειας ειναι η ελευθερια.Αυταρκεια ομως που να κινηται σε μετρημενα πλαισια διοτι οποιος κινηται σε υπερβολες σχετικα με την λιτοτητα,σφαλλει το ιδιο με αυτον που ενδιδει στην αχρηστη πολυτελεια και τον ακαρπο ευδαιμονισμο.
Στα πολιτικα θεματα,ο Αριστοτελης προσδιοριζει σαν σκοπο της πολιτειας να ζουν καλα οι πολιτες και γι'αυτο προτασσει την ευημερια της πολιτειας απο αυτην του πολιτη.Αντιθετως,ο Επικουρος διδασκει πως η ευδαιμονια επιτυγχανεται μακρυα απο την συμμετοχη στα κοινα και πως πρεπει να επιδιωκουμε την ατομικη μας ευδαιμονια,αδιαφορωντας για οποιες κρατικες υποθεσεις.Ο σοφος δεν πολιτευεται λεει.Η διδασκαλια του απευθυνεται στον ανθρωπο και οχι στον "πολιτη".Η επιδιωξη πλουτου,δοξας και δυναμης που υπαρχει σε ατομα που ασχολουνται με κοινωνικοπολιτικα θεματα,ειναι καταστασεις που προκαλουν μεγαλη ταραχη στην ψυχη η οποια δεν μπορει να απαλλαγει απο την συγχηση που προκαλουν αυτες οι ανθρωπινες αδυναμιες που μεγεθυνουν την επιθυμια για αποκτηση τους ολο και περισσοτερο.Σε κοινωνικα συστηματα οπως το δικο μας και του Επικουρου,οπου ο μεσος ανθρωπος ειναι απογοητευμενος απο την κοινωνια που ζει,ειναι λογικο να δημουργει αντιληπτικοτητες που εκδηλωνουν αρνηση στην πιστη η' την συμμετοχη στα κοινα.Αντιθετως,σε κοινωνιες οπως η Πολις-κρατος,οπου η επαφη στα κοινα ηταν αμεσοτερη,ειναι λογικη συνεπεια η συναισθηση συμμετοχης στην κοινωνια και η πιστη σε αυτην.Αυτο ισως ειναι και το κριτηριο αξιολογησης μιας κοινωνιας ως υγιης η' αρρωστης.Ειναι αλλο πραγμα να εισαι υπηκοος σε ενα κρατικο συστημα,και αλλο πραγμα να εισαι πολιτης αυτου του εθνους.Αμεση συνεπεια των πιο πανω ειναι και ο διαφορετκος καθορισμος βασικων εννοιων σε μια κοινωνια οπως η δικαιοσυνη.Ο Αριστοτελης πιστευει πως η δικαιοσυνη ειναι η,μεσοτητα αναμεσα στην υπερβολη και στην ελλειψη(οπως καθε αρετη),και θεμελιωνεται στην φιλια των ανθρωπων που ενωνονται χαριν της χρησιμοτητας και συμφεροντος.Οι ανθρωποι αντιλαμβανονται το δικαιο με βαση το συμφερον τους.Ο Επικουρος υποστηριζει πως δεν υπαρχει δικαιοσυνη με απολυτη εννοια,αλλα διαφορετικα τροποποιηται αναλογα με τις σχεσεις των ανθρωπων.Οπου τα υφισταμενα δικαια δεν συμφερουν πια την κοινωνια,επειδη αλλαξε η κατασταση των πραγματων,θα πρεπει να τροποποιουνται με βαση το αμοιβαιο συμφερον.
Στο τελικο κομματι που ισχυει για ολους μας,για τον Θανατο που ειναι και το τελος(=σκοπος στα αρχαια Ελληνικα),ο Αριστοτελης θεωρει τον θανατο το φοβεροτερο ολων,και πραγματικα ανδρειο οποιος τον αντιμετωπιζει.Αντιθετα για τον Επικουρο,η αντιληψη αυτη ειναι προιον ανυποστατων και βλαβερων δεισιδαιμονιων.Εχοντας ως σκοπο να απαλλαξει τον ανθρωπο απο το αγχος του θανατου,λεγει πως σαν φυγει ο φοβος,η ζωη γινεται πολυ γλυκεια.Την θεση αυτην την τεκμηριωνει με το επιχειρημα πως ο θανατος ειναι η στερηση των αισθησεων,επομενως οταν μεν εμεις υπαρχουμε ο θανατος απουσιαζει,ενω οταν ο θανατος ειναι παρων,τοτε εμεις δεν υπαρχουμε πλεον.Δεν υπαρχει δηλαδη καμια πιστη σε μεταθανατια κατασταση.Για τον Επικουρο,η αναζητηση της αθανασιας δεν εχει νοημα γιατι οδηγει σε ψυχικη ταραχη,αγχος και δυστυχια.Η σωστη αντιληψη για τον θανατο μας βοηθα να απολαυσουμε την ζωη,οχι γιατι προσθετει απειρο χρονο σε αυτη,αλλα γιατι μας αφαιρει την επιθυμια της αθανασιας και μας βοηθα στην παρθενικη θεαση και απολαυση της καθε στιγμης.Ο σοφος ουτε παραιτηται απο την ζωη,αλλα ουτε και φοβαται τον Θανατο.
Στην συγχρονη κοινωνια,ο μεγαλυτερος εχθρος ειναι το αγχος και οι ψυχικες αρρωστειες(που επιφερουν και τις σωματικες)και καταδεικνυεται πως μαλλον η ανθρωποτητα ακολουθησε κακεκτυπα την σταση του Αριστοτελη,καθως ο μεσος ανθρωπος μπαινει σε διαδικασιες κυνηγιου πολλαπλων στοχων,πολλες φορες μακρυα απο τις δυναμεις του,και παραμερησε τον Επικουρο που μας τονιζε πως αυτοσκοπος μας πρεπει να ναι η καλη και αταραχη ζωη και υστερα ολα τα αλλα...

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΠΑΤΗΡ..

Ενας σωφρων ανθρωπος σε καμια περιπτωση δεν υποστηριζει πως ο πολεμος ειναι κατι καλο και επιθυμητο.Μονο ενας αδαης που δεν εχει ζησει ποτε σε πολεμο,και ο οποιος δεν μπορει καν να φανταστει στο ελαχιστο τι σημαινει,θα επελεγε επιπολαια τον πολεμο.Ωστοσο,πρεπει να διευκρινηστει αν οι ανθρωποι που υποστηριζουν την ειρηνη,επιλεγουν αυτη σκεπτομενοι "πολεμικα" η' αν την επιζητουν μονο και μονο επειδη ειναι υποδουλωμενοι στην μαλθακοτητα και στην καλοπεραση και ειναι διατεθημενοι να ανεχτουν τα παντα αρκει να μην χασουν την καλοπεραση.Επισης πρεπει να δουμε ποιες ειναι η κινητηριες εκεινες δυναμεις που προκαλουν εναν πολεμο και αν εν τελει υπαρχει κατι καλο σε αυτον.Ας το δουμε λιγο επιστημονικα..
Ο Καρολος Δαρβινος ειναι ο επιστημονας που περισσοτερο απο καθε αλλον κλονισε την βιβλικη παραδοση και την πρωτοκαθεδρια που αυτη δινει στον ανθρωπο μεσα στην πλαση.Μεσα στο εργο του "Περι καταγωγης των ειδων.." μιλαει για καποια φυσικη επιλογη στην διαιωνιση των ειδων.Αυτη η "φυσικη επιλογη" της φυσης ειναι ενας μηχανισμος επιλογης των ισχυροτερων ειδων που καταφερνουν να προσαρμοστουν και να επιβιωσουν στην φυση.Μαλιστα,ο αγωνας επιβιωσης των ειδων ειναι σκληροτερος οσο πλησιεστερα βρισκονται τα ειδη αυτα μεταξυ τους διοτι αναγκαζονται να παλεψουν για την ιδια τροφη.Εκει ειναι ακριβως που επενεργουν οι μικρες λεπτομερειες και καποιες θετικες παρεκκλισεις που παιζουν αποφασιστικο ρολο.Οσο σκληροτερος ειναι ο αγωνας για την επιβιωση τοσο πιο γρηγορα προχωρα η εξελιξη των ειδων.Οσο λιγοτερη τροφη υπαρχει τοσο γρηγοροτερη και ποιοτικοτερη εξελιξη επιτυγχανεται λογω της αναγκης να επιβληθουν οι ισχυροτεροι για να κατακτησουν την "τροφη".
Ετσι λοιπον εχουμε ως δεδομενο πως η προσαρμοστικοτητα,η αναπαραγωγικοτητα και η ανθεκτικοτητα στα ειδη ειναι τα στοιχεια που εξασφαλιζουν την επιβιωση και κατ'επεκταση την διαιωνιση.Εδω ειναι που πρεπει να δουμε καποια θεματα για το ανθρωπινο ειδος.Ο ανθρωπος εχοντας εμφυτη την ροπη του προς την ευκολια,και λογω της εξελιξης της τεχνολογιας τεινει να αυτοκαταστραφει σε βαθος χρονου.Πριν οχι πολλα χρονια,η παιδικη θνησιμοτητα ηταν τοσο μεγαλη που μπορεις να πεις πως οσοι καταφερναν να επιβιωσουν και να φτασουν σε ωριμη ηλικια,ηταν πραγματι δυνατοι και ανθεκτικοι οργανισμοι.Ταυτοχρονα,η δημιουργια ισχυρων φαρμακων καθιστουν τις αρρωστειες που καταφερνουν να επιβιωσουν απο τα φαρμακα,πολυ πιο ανθεκτικες και βλαβερες για τον ανθρωπο.Η ιατρικη δηλαδη κατα καποιο τροπο εξουδετερωσε τον μηχανισμο φυσικης επιλογης και βοηθωντας τα ασθενικα ατομα να γλιτωνουν απο τον θανατο,σε συνδυασμο με την δημιουργια πιο ισχυρων αρρωστειων,βλαπτει μακροπροθεσμα την ανθεκτικοτητα της ανθρωποτητας ως ειδος!Συμπερασματικα να πουμε πως η τακτικη των Λακεδαιμονιων οταν γεννιοταν ενα μωρο,να ελενχουν την ανθεκτικοτητα του λουζοντας το με κρασι(καθως θεωρουσαν πως με αυτον τον τροπο ενα αδυναμο θα πεθαινε),ειναι μεγιστη ενδειξη αγαπης για την ανθρωποτητα και μεγιστη προσπαθεια για την εξελιξη της.Να τονισω εδω πως η σημερινη ιατρικη,η οποια οπως και πολλες αλλες επιστημες σημερα,χρησιμοποιηται οχι για την εξασφαλιση μιας καλης ζωης,αλλα για την αποκτηση της γνωσης με απωτερο σκοπο το κερδος,δεν εχει καμια σχεση με τη φιλοσφικη ιατρικη του Ιπποκρατη.Η ιατρικη σημερα ενεργει με σκοπο να πλασσει ασθενικοτερα ατομα που θα εχουν αναγκη περισσοτερα φαρμακα!Μια κατασταση που ειχε μαλιστα εκφραστει απο τον Σωκρατη που ειχε πει πως σε μια κοινωνια που υπαρχουν πολλοι γιατροι αυτη ειναι μια αρρωστη κοινωνια!Ποσο μαλλον σημερα που απο τον απλο γιατρουδακο μεχρι τις φαρμακευτικες εταιριες κολοσσους,επιδιωκεται η μεγιστη προωθηση φαρμακων που τους βολευει.Σε μια εποχη που ο ανθρωπος βομβαρδιζεται απο πολλους και συχνα επιζημιους για την υγεια του τροπους ζωης και διατροφης και υποφερει απο πολλων ειδων ασθενειες,ειναι κατι παραπανω απο απαραιτητος ενας κωδικας υγεινης ζωης που θα χαρακτηριζεται απο την διατηρηση του μετρου που μπορει να οδηγησει στην εγκαιρη αποφυγη δυσαρεστων ασθενειων.Ετσι,σκοπος της ιατρικης θα επρεπε να ειναι η προωθηση μιας υγιεινης ζωης και οχι η προσκολληση στην αρρωστεια και στα κερδοφορα φαρμακα.
Αν τωρα θεωρησουμε ως αντικειμενικο σκοπο του ανθρωπου,αλλα και καθε ειδους,να ωριμασει αναπαραγωγικα και να αναπαραχθει,ετσι ωστε να εξασφαλισει την διαιωνιση,επιτυγχανοντας αυτο,η ζωη του δεν θα εχει περασει ματαια ουτε θα μεινει για παντα παραγκωνισμενος.Συναμα,δευτερευον αλλα ουσιαστικοτατος σκοπος που προκυπτει,ειναι η επιδιωξη της "τελειοποιησης"του ειδους προκειμενου να μεταβιβασθει περισσοτερη ανθεκτικοτητα στις επομενες γεννιες.
Ωστοσο,μπορει καποιος να υποστηριξει πως επειδη ο ανθρωπος ειναι το μοναδικο τραγικο πλασμα που αντιλαμβανεται πως εχει ημερομηνια ληξης,δεν αξιζει καμια προσπαθεια,και πολυ περισσοτερο ισως να θεωρει πως καλυτερα ο ανθρωπος να μην γεννιεται.Πρεπει να ειναι σεβαστη μια τετοια αποψη,ομως ειναι μια καταστροφικη αντιληψη.Για οσους σεβονται το εργο της φυσης και αναγνωριζουν πως τιποτα δεν ειναι τυχαιο,αλλα ολα οφειλονται σε καποια ανεπαισθητη εστω μικρη αλλαγη που με τον καιρο καταφερε να εδραιωθει ως βασικο γνωρισμα του ειδους,τοτε θα πρεπει να διαγνωσουν πως μετεχουν σε κατι μεγαλο,οπου ακομα και η πιο μικροσκοπικη ζωουλα συνδεεται με την αρχεγονη αλυσιδα της ζωης και εχει σημασια για την περαιτερω εξελιξη της.
Γι'αυτο λοιπον,θα πρεπει να αναθεωρησουμε ισως τους λογους που πιστευουμε πως γινονται καποια πραγματα (π.χ. οπως ο πολεμος) στην ζωη και να ενδιαφερθουμε να δημιουργησουμε δυνατους απογονους.Καποιες θεσεις και αντιληψεις μπορει φαινομενικα να φαινονται πως ειναι φιλανθρωπες,σε βαθος χρονου ομως ισως ειναι καταστροφικες.Αν η προσκολληση στην ειρηνη απο τους "φιλειρηνιστες" γινεται λογω μαλθακοτητας και δειλιας,πρεπει να ειναι αξιοκατακριτη.Αν ομως η ειρηνη εκλαμβανεται ως μια πολεμικη αναπαυλα,και ως ενα δωρο της τυχης,τοτε σιγουρα και θα εκτιμηθει αναλογως αλλα και δεν θα μας γεμισει εφησυχασμο και νωθροτητα,κανοντας μας αδυναμους.Μην ξεχναμε επισης πως ολα τα παραπανω περικλειονται σε μια προταση:.. ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΠΑΤΗΡ!!

ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ Η' ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ;

Τα παρακατω προερχονται απο σημειωσεις ενος φιλου στο βιβλιο Το Kι στην καθημερινη ζωη του Κοϊτσι Τοχεϊ και τα οποια τα θεωρω ακρως σημαντικα για την βελτιωση μας στην εξασκηση αλλα και την συνειδητοποιηση του ποσο σημαντικη ειναι η ενασχοληση με τις ..πολεμικες τεχνες!Το πιο σημαντικο πραγμα για οση ωρα ασκουμαστε,ειναι οχι το ποσο ιδρωτα ριχνουμε,αλλα το ποσο εχουμε περιελθει σε μια κατασταση ετοιμοπολεμη και το ποσο εχουμε αποβαλλει την επιπολαιοτητα των "περιτεχνων" τεχνικων και των ανοητων σκεψεων οπως,ποσες θα του περασω,πως θα φανω στον δασκαλο κ.τ.λ...

"Ο στοχος μιας πραγματικης πολεμικης τεχνης ειναι τελειως διαφορετικος απο αυτον τον μαχητικων αθληματων.Τοσο στην επιθεση οσο και στην αμυνα θα πρεπει να προυποτιθεται ενας πραγματικος κινδυνος.Ο,τιδηποτε και αν κανει ο αντιπαλος μας θα ειναι ανοητο αν παραπονηθουμε και θα πρεπει να δρασουμε αναλογως την εκαστοτε κατασταση οπως συμβαινει στην πραγματικοτητα.Θα πρεπει να ειμαστε προετοιμασμενοι τοσο νοητικα οσο και σωματικα.Αν ασκουμαστε παντα συμφωνα με καποιο συστημα κανονων,οι κανονες αυτοι θα βυθιστουν στο υποσυνειδητο μας χωρις να το καταλαβουμε και θα ανασυρθουν στην επιφανεια οταν ερθουμε αντιμετωποι με εναν πραγματικο κινδυνο.Το αποτελεσμα θα ειναι να ηττηθουμε απο καποιον που δεν ακολουθει κανονες στους οποιους εμεις στηριζομαστε και με αυτους εχουμε εξασκηθει.Οι συνηθειες που εχουμε σφυρηλατησει στην συνειδηση μας θα ειναι αυτες που θα βρουμε μπροστα μας σε μια πραγματικη και επικινδυνη κατασταση.Αναλογως με ποιον τροπο εχουμε εκπαιδευτει θα αντιδρασουμε κιολας.Αν εχουμε συνηθισει τα "παιχνιδια" θα εμφανιστουμε με ελλειψη σοβαροτητας.Ο απωτερος σκοπος της εκπαιδευσης μας ειναι να αντιδρασουμε ασυναισθητα οταν καποιος αιφνιδιαστικα μας επιτεθει και να κινηθουμε με τον τροπο που πρεπει.
Αν προσπαθητε με ολο σας το ειναι να κερδιζετε,μπορει αυτο να σας βελτιωνει ως αθλητη,ομως ο διακαης ποθος για την νικη μπορει να συμβαλλει στο να διαμορφωσετε την αντιληψη οτι καθε μεσο προς την επιτευξη του στοχου της νικης ειναι θεμιτο.Μια τετοια αντιληψη μπορει να ειναι πολυ επιβλαβης.Αν σε καποιον αρεσουν οι αγωνες και οι διαγωνισμοι καλα θα κανει να παλεψει με τον εαυτο του.
Τα μαχητικα αθληματα που στηριζονται στην εκμεταλλευση της επιθετικης στασης του ατομου,δυναται να προκαλλεσουν αντιστοιχη αλλαγη στην προσωπικοτητα του ασκουμενου καθιστωντας το ατομο πιο επιθετικο.Αυτη η προκαλουμενη επιθετικοτητα ειναι προβλημα τοσο στην διεξαγωγη μιας φυσιολογικης ζωης του ατομου στην κοινωνια,οσο και στρατηγικο λαθος σε εναν πολεμο,σε μια προσωπικη μαχη,ακομη και σε μαχη αθλητικου αγωνα.
Η πολεμικη τεχνη πρεπει να ειναι προιον ερευνας ανθρωπων που εχουν επιζησει σε μαχη.Μονο κατ'αυτον τον τροπο θα εκτιμηθει αναλογως το τι εχει νοημα στην μαχη και τι οχι.Σε αυτη την κατασταση επικρατει σοβαροτητα και υπεθυνοτητα και δεν υπαρχουν οι διαφοροι επιδειξιες που το μονο που τους ενδιαφερει ειναι το ποσο ψηλα θα φτασει το ποδι τους και ποσες συνεχομενες γυριστες κλωτσιες θα κανουν!(Σχετικα με αυτο διαβαζουμε στο αποφθεγμα του Λυκουργου:"Κι οταν απο τα αγωνισματα επετρεψε μονο εκεινα που δεν εχουν αναταση του χεριου,καποιος ρωτησε τον λογο και ο Λυκουργος του απαντησε πως δεν πρεπει να εξασκουνται σε τετοια,για να μην συνηθισει κανεις να υποχωρει στους κοπους!"Εδω φαινεται ξεκαθαρα ποση εμφαση πρεπει να δινεται στην σοβαροτητα και την πολεμικοτητα καθε στιγμης.Σε μια πραγματικη πολεμικη τεχνη η εξασκηση γινεται με προσομοιωση και συναισθηση κινδυνου και οχι παιζοντας με γαντακια και κανοντας φιγουριτσες στον καθρεπτη).Η μοδα των μαχητικων αθληματων ειναι καταλοιπα συνθηκων μακροχρονιας ειρηνης και οχι πολεμου.
Το να μπορει κανεις να διατηρει την ηρεμια ακομα και στην πιο βιαιη δραση ειναι αναγκαιο(θυμηθειτε τους Σπαρτιατες που για να μην καταλαμβανονται απο πολεμικη μανια βαδιζαν προς τον εχθρο με συνοδεια αυλων).Η δυναμη της δρασης γεννιεται απο την εσωτερικη ηρεμια και εχοντας επιτυχει αυτην την κατασταση,ασχετως του ποσο γρηγορα θα δρασουμε,δεν θα διαταραξουμε την αναπνοη μας .Ενα ατομο που δεν εχει μαθει να διατηρει αυτην την ηρεμια,θα καταληξει σε μια κατασταση να διαταρρασεται,και ακομα και η ελαχιστη δραστηριοτητα θα αμβλυνει την δραση των μελων του.Αν και καποιος μπορει να ειναι αρκετα επιδεξιος ως προς τις τεχνικες του,αν η αναπνοη του ειναι ακανονιστη,δεν θα μπορεσει να τις εκτελεσει.Εαν καταβληθει ο νους του απο αγωνια και νευρικοτητα υπαρχει σοβαρος κινδυνος μεχρι να μην μπορει να κινηθει στο ελαχιστο.Επερχεται η κατασταση του "παγωματος"οπου οι κοικιλες και περιτεχνες ενεργειες στο ντοτζο(γυμναστηριο) θα μεινουν μονο για εκει.Ειναι τεραστια η σημασια της ηρεμιας μεσα στην δραση και ο ελενχος της αναπνοης μας.Μαλιστα,τα τελευταια χρονια πολλοι προβαλλουν πως διδασκουν τα καλυτερα κομματια διαφορων πολεμικων τεχνων οπως του τζουντο,του καρατε κ.ο.κ..Τις περισσοτερες φορες ομως δεν πλησιαζουν την πραγματικοτητα,διοτι μπορει να δειχνουν καποιες τεχνικες,ομως για τις πολεμικες τεχνες δεν ειναι αυτος ο σκοπος.Η συνεχεια της εξασκησης με πολεμικη αντιληπτικοτητα σε ολη την ζωη ειναι ο απωτερος σκοπος και ο σωστος δρομος που πρεπει να ακολουθηθει.
ΔΡΑΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ.."

ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!

Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 - 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του αιώνα μας.

Το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923. Η αναγνώριση αυτή, παρόλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. Γιατί η ήττα του 1922, η "νέα τάξη πραγμάτων" που επικράτησε τότε, με την απόλυτη συνενοχή ολόκληρου του ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου, περιόρισαν ουσιαστικά όχι μόνο τα γεωγραφικά όρια του ελληνισμού αλλά και τα διανοητικά. Ο περιορισμός τωνπνευματικών νεοελληνικών οριζόντων είχε άμεση αντανάκλαση στη ελλειματική ιστορική μνήμητων σύγχρονων Ελλήνων.

Τι εννούμε με τον όρο "γενοκτονία" ;
Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945,όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας.
Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.
Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.Πως και πότε διαπράχθηκε η γενοκτονία;
Ο ποντιακός ελληνισμός, από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ( 1461 ) γνώρισε συνεχείς διωγμούς, σφαγές, ξεριζωμούς και προσπάθειες για το βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του, με αποκορύφωμα τη συστηματική και μεθοδευμένη εξόντωση - γενοκτονία του αιώνα μας.
Επτά χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Τραπεζούντα. Ηοθωμανική κατάκτηση του μικρασιατικού Πόντου μπορεί να διαριθεί σε τρεις περιόδους.
Η πρώτη αρχίζει με την άλωση της Τραπεζούντας το 1461 και λήγει στα μέσα του 17ου αιώνα. Την περίοδο αυτή οι Τούρκοι κρατούν μάλλον ουδέτερη στάση κατά των Ελλήνων του Πόντου.
Η δεύτερη αρχίζει στα μέσα του 17ου αιώνα και λήγει με το τέλος του πρώτου ρωσοτουρκικού πολέμου. Χαρακτηρίζεται με τη θρησκευτική βία κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Κατά την περίοδο αυτή πραγματοποιούνται οι ομαδικοί εξισλαμισμοί των ελληνικών πληθυσμών.
Η τελευταία περίοδος, που τελειώνει το 1922 υποδιαιρείται σε δύο υποπεριόδους. Η πρώτη αρχίζει με τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, το 1774. Χαρακτηρίζεται από τη συστηματική προσπάθεια των τοπικών αρχών να μην εφαρμόζουν προς όφελος των χριστιανώντους φιλελεύθερους νόμους. H δεύτερη υποπερίοδος αρχίζει το 1908 και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη του τουρκικού εθνικισμού.
Από τους βαλκανικούς πολέμους και από τους επίσημους συμβούλους, των Γερμανών, οι Νεότουρκοι διδάχθηκαν ότι μονάχα με την εξαφάνιση των Ελλήνων και Αρμενίων θα έκαναν πατρίδα τους τη Μικρά Ασία. Οι διάφορες μορφές βίας δεν αρκούσαν για να φέρουν τον εκτουρκισμό.
Η απόφαση για την εξόντωσή τους πάρθηκε από τους Νεότουρκους το 1911, εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και ολοκληρώθηκε από το Μούσταφα Κεμάλ ( 1919 - 1923 ).
Το Νεοτουρκικό Κομιτάτο << Ένωση και Πρόοδος >> ιδρύθηκε το 1889. Στο συνέδριο τους, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1911 πάρθηκε η απόφαση, ότι η Μικρά Ασία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα. Η απόφαση αυτή καταδίκασε σε θάνατο διάφορες εθνότητες.
Οι Τούρκοι στον Πόντο άρχισαν με την επιστράτευση όλων από 15 έως 45 ετών και την αποστολή τους σε Τάγματα Εργασίας. Παράλληλα αμφισβήτησαν το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν ελεύθερα τα επαγγέλματά τους και επί πλέον απαγόρευσαν τους μουσουλμάνους να εργάζονται επαγγελματικά με τους Έλληνες με την ποινή της τιμωρίας από τις στρατιωτικές Αρχές.
Κατ΄ αρχάς οι άτακτες ορδές των Τούρκων επιτίθονταν στα απομονωμένα ελληνικά χωριά κλέβοντας, φονεύοντας, αρπάζοντας νέα κορίτσια, κακοποιώντας και καίγοντάς τα.

Οι διωγμοί των Ελλήνων του Πόντου.
Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες των παραλίων της Μικρασίας να εγκαταλείψουν τις προαιώνιες εστίες τους και να μετοικήσουν με πολυήμερες εξοντωτικές πορείες.
Σύμφωνα με μια έκθεση της Ελληνικής Πρεσβείας, με ημερομηνία τον Ιούνιο του 1915 είναι γραμμένα τα εξής: << Οι εκτοπιζόμενοι από τα χωριά τους δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε τα απολύτως αναγκαία. Γυμνοί και ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό, δερόμενοι και υβριζόμενοι, όσοι δεν εφονεύοντο οδηγούντο στα όρη από τους δημίους τους. Οι περισσότεροι απ'; αυτούς πέθαιναν κατά την πορεία από τα βασανιστήρια. Το τέρμα του ταξιδιού δεν σήμαινε και τέρμα των δεινών τους, γιατί οι βάρβαροι κάτοικοι τωνχωριών, τους παρελάμβαναν για να τους καταφέρουν το τελειωτικό πλήγμα ... >>
Σκοπός των Τούρκων ήταν, με τους εκτοπισμούς, τις πυρπολίσεις των χωριών, τις λεηλασίες, να επιτύχουν την αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών και να καταφέρουν ευκολότερα των εκτουρκισμό εκείνων που θα απέμεναν.

Το τελικό πλήγμα.
Το 1919 αρχίζει νέος διωγμός κατά των Ελλήνων από το κεμαλικό καθεστώς, πολύ πιο άγριος κι απάνθρωπος από τους προηγούμενους. Εκείνος ο διωγμός υπήρξε η χαριστική βολή για τον ποντιακό ελληνισμό.
Στις 19 Μαϊου, με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας.
Με τη βοήθεια μελών του Νεοτουρκικού Κομιτάτου συγκροτεί μυστική οργάνωση, τη Mutafai Milliye, κηρύσσει το μίσος εναντίον των Ελλήνων και σχεδιάζει την ολοκλήρωση της εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού. Αυτό που δεν πέτυχε το σουλτανικό καθεστώς στους πέντε αιώνες της τυραννικής διοίκησής του, το πέτυχε μέσα σε λίγα χρόνια ο Κεμάλ, εξόντωσε τον ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας.
Η τρομοκρατία, τα εργατικά τάγματα, οι εξορίες, οι κρεμάλες, οι πυρπολήσεις των χωριών, οι βιασμοί, οι δολοφονίες ανάγκασαν τους Έλληνες του Πόντου να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας αντάρτικο για την προστασία του αμάχου πληθυσμού. Τα θύματα της γενοκτονίας θα ήταν πολύ περισσότερα, αν δεν υπήρχε το επικό και ακατάβλητο ποντιακό αντάρτικο.
Με την επικράτηση του Κεμάλ, οι διωγμοί συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση. Στήνονται στις πόλεις του Πόντου τα διαβόητα έκτακτα δικαστήρια ανεξαρτησίας, που καταδικάζουν και εκτελούν την ηγεσία του ποντιακού ελληνισμού. Το τέλος του Πόντου πλησιάζει. Οι φωνές λιγοστεύουν.
Η γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο υπήρξε το αποτέλεσμα της απόφασης των Τούρκων εθνικιστών για επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξαφάνιση των γηγενών εθνοτήτων.
Η μοίρα αυτή απετράπη με ένα εξαιρετικά οδυνηρό τρόπο: με τις; γενοκτονίες τωνχριστιανικών λαών, Ελλήνων και Αρμενίων, με την υποχρεωτική έξοδο όσων επιβίωσαν και με τη βίαιη τουρκοποίηση των μουσουλμανικών εθνοτήτων, όπως οι Κούρδοι, που συνέχισαν να παραμένουν στην τουρκική, πλέον, επικράτεια.
Οι Έλληνες στον Πόντο ανέρχονταν σε 700.000 άτομα την παραμονή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι το τέλος του 1923 είχαν εξοντωθεί 353.000 άτομα. Ακολουθεί μαρτυρία ενός αυτόπτη μάρτυρα. Ενός ανθρώπου που έζησε τη μεγάλη ανθρωποσφαγή.

Ένα χωριό των Κοτυώρων
Ο Σάββας Κανταρτζής εξέδοσε σε βιβλίο τις φοβερές του εμπειρίες το 1975 στην Κατερίνη. Μια από τις συγκλονιστικές αφηγήσεις του αναφέρεται στην καταστροφή του χωριού Μπεϊαλαν, της περιφέρειας Κοτυώρων από τους τσέτες του Τοπάλ Οσμάν. Το Μπεϊαλάν είναι ένα από τα εκατοντάδες ελληνικά χωριά που καταστράφηκαν από τις τουρκικές συμμορίες:
"Τα χαράματα, στις 16 Φεβρουαρίου 1922, ημέρα Τετάρτη, μια εφιαλτική είδηση, ότι οι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν έρχονται στο χωριό, έκανε τους κατοίκους να τρομάξουν και ν' αναστατωθούν. Οι άντρες, όσοι βρίσκονταν τη νύχτα στο χωριό, βιάστηκαν να φύγουν στο δάσος... Αλλοι άντρες που είχαν κρυψώνες σε σπίτια σε σπίτια και σε σταύλους, τρύπωσαν σ' αυτές και καμουφλαρίστηκαν έτσι που να μην τους υποπτευθεί κανείς. Τα γυναικόπαιδα και οι γέροι κλείστηκαν στα σπίτια και περίμεναν με καρδιοχτύπι να δούν τι θα γίνει... Δεν πέρασαν παρά λίγα λεπτά κι' οι τσέτες , περισσότεροι από 150 έμπαιναν στο χωριό κραυγάζοντας και πυροβολώντας. Τους ακολουθούσαν τούρκοι χωρικοί από τα γειτονικά χωριά. Αυτούς τους είχαν μυήσει στο εγκληματικό σχέδιο τους και τους κάλεσαν για πλιάτσικο.
Μόλις μπήκαν οι συμμορίτες στο χωριό, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε και ο ορίζοντας πήρε τη μορφή θύελλας που ξεσπασε άγρια. Με κραυγές και βρισιές, βροντώντας με τους υποκοπάνους τις πόρτες και τα παράθυρα, καλούσαν όλους να βγουν έξω από τα σπίτια και να μαζευτούν στην πλατεία- αλλοιώς απειλούσαν, θα δώσουν φωτιά στα σπίτια και θα τους κάψουν.
Σε λίγο, όλα τα γυναικόπαιδα και οι γέροι, βρίσκονταν τρέμοντας και κλαίγοντας στους δρόμους. Οι συμμορίτες με κραυγές και απειλές υποπτεύθηκαν, από την πρώτη στιγμή, το μεγάλο κακό που περίμενε όλους και δοκίμασαν να φύγουν έξω από το χωριό. Οι τσέτες, πρόβλεψαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο και είχαν πιάσει από πριν τα μπογάζια, απ' όπου μπορούσε να φύγει κανείς. Ετσι, μόλις έφτασαν, τρέχοντας, οι κοπέλλες στα μπογάζια, δέχτηκαν, από τσέτες που παραμόνευαν, πυροβολισμούς στο ψαχνό. Μερικές έμειναν στον τόπο σκοτωμένες, ενώ οι άλλες τραυματίστηκαν και γύρισαν πίσω.
Οι φόνοι αυτοί αποκάλυψαν για καλά τους εγκληματικούς σκοπούς των συμμοριτών κι' έγιναν το σύνθημα να ξεσπάσει, το τρομοκρατημένο πλήθος των γυναικόπεδων, που είχε ριχτεί στους δρόμους σε ένα βουβό κι' ασυγκράτητο κλάμα και σε σπαραξικάρδιες κραυγές απελπισίας. Τίποτα απ' όλα αυτά δεν στάθηκε ικανό να μαλάξει την σκληρότητα του τεράτων, που είχε διαλέξει ο Τοπάλ Οσμάν για την "πατριωτική" του εκστρατεία. Σκληροί σαν ύαινες, που διψούν για αίμα, και διεστραμμένοι σαδιστές, που γλεντούν με τον πόνο και τα βασανιστήρια των θυμάτων τους, χύμιξαν μανιασμένοι στα γυναικόπαιδα και τους γέρους, κραυγάζοντας, βρίζοντας, χτυπώντας, κλωτσώντας και σπρώχνοντάς τους να μαζευτούν στην πλατεία.

Η πυρπόληση
Οι μητέρες αναμαλλιασμένες, κατάχλωμες από το τσουχτερό κρύο και το φόβο, με τα βρέφη στην αγκαλιά και τα νήπια μπερδεμένα στα πόδια τους. Οι κοπέλλες άλλες με τους γέρους γονείς κι' άλλες με γριές ή άρρωστους αγκαλιασμένες, περιμαζεύτηκαν με τον χτηνώδη αυτόν τρόπο, στην πλατεία σαν πρόβατα για τη σφαγή, μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από σπαραχτικές κραυγές και θρήνους και κοπετούς. Η πρώτη φάση της απερίγραπτης τραγωδίας του Μπεϊαλάν έκλεισε, έτσι, θριαμβευτικά για τους θλιβερούς ήρωες του νεοτουρκικού εγκλήματος γενοκτονίας.
Οταν πια όλα τα γυναικόπαιδα κ' οι γέροι μαζεύτηκαν στην πλατεία, οι τσέτες έβαλαν μπρός την δεύτερη φάση της σατανικής τους επιχείρησης. Διάταξαν να περάσουν όλοι στα δίπατα σπίτια, που βρίσκονταν στην πλατεία και τα είχαν διαλέξει για να ολοκληρώσουν τον εγκληματικό τους σκοπό. Η απροθυμία, που έδειξε το τραγικό αυτό κοπάδι των μελλοθανάτων να υπακούσει στην διαταγή, γιατί ήταν πια ολοφάνερο ότι όλους τους περίμενε ο θάνατος, εξαγρίωσε τους συμμορίτες που βιάζονταν να τελειώσουν γρήγορα την μακάβρια επιχείρηση. Και τότε, σαν λυσασμένα θεριά, ρίχτηκαν στις γυναίκες, τα μωρά και τους γέρους, και με γροθιές, με κοντακιές και κλωτσιές έχωσαν και στρίμωξαν στα δύο σπίτια τα αθώα και άκακα αυτά πλάσματα, που ο αριθμός τους πλησίαζε τις τρεις εκατοντάδες.
Κι' όταν, έτσι, ήταν σίγουροι πως δεν έμεινε έξω κανένας, σφάλισαν τις πόρτες, ενώ ο άγριος αλαλαγμός από τα παράθυρα, οι σπαραξικάρδιες κραυγές, το απελπισμένο κλάμα κι' οι βοερές ικεσίες για έλεος και βοήθεια, σχημάτιζαν μια άγριας τραγικότητας μουσική συναυλία, που ξέσκιζε τον ουρανό κι' αντιβούϊζε στα γύρω βουνά και δάση...
Και τώρα δεν έμενε παρά η τρίτη και τελική φάση της πατριωτικής... επιχείρησης των θλιβερών ηρώων-συμμοριτών του Τοπάλ Οσμάν. Δεν χρειάστηκαν παρά μια αγκαλιά ξερά χόρτα και μερικά σπασμένα πέταυρα (χαρτόματα) ν' ανάψει η φωτιά. Και σε λίγο τα δύο σπίτια, έγιναν πυροτέχνημα και ζώστηκαν, από μέσα κι' απ' έξω, από πύρινες γλώσσες και μαυροκόκκινο καπνό. Το τί ακολούθησε την ώρα εκείνη δεν περιγράφεται.
Οι μητέρες ξετρελλαμένες, έσφιγγαν, αλλαλάζοντας και τσιρίζοντας με όλη τη δύναμη της ψυχής τους, στην αγκαλιά τα μωρά τους, που έκλαιγαν και κράυγαζαν "μάνα, μανίτσα!". Οι κοπέλλες και οι άλλες γυναίκες με τους γέρους γονείς, τα παιδιά και τους αρρώστους, κραύγαζαν και αρπάζονταν μεταξύ τους σαν να ήθελαν να πάρουν και να δώσουν κουράγιο και βοήθεια, καθώς έπαιρναν φωτιά τα μαλλιά και τα ρούχα τους κι' άρχισαν να γλύφουν το κορμί οι φλόγες. Κραυγές, που ξέσκιζαν το λαρύγγι και τ' αυτιά, φωνές μανιακές και κλάμματα βροντερά, άγρια ουρλιαχτά ανθρώπων, που έχασαν από τρόμο και πόνο τα μυαλά τους, χτυπήματα στα στήθη, στον πυρακτωμένο αέρα και στους τοίχους - χαλασμός κόσμου, ένα ζωντανό κομμάτι από την κόλαση στη γη! Αυτή την εφιαλτική εικόνα παρίσταναν, τα πρώτα λεπτά, τα δύο σπίτια που τα είχαν αγκαλιάσει οι φλόγες.
Μερικές γυναίκες και κοπέλλες στον πόνο, την φρίκη και την απελπισία τους, δοκίμασαν να ριχτούν από τα παράθυρα, προτιμώντας να σκοτωθούν πέφτοντας κάτω ή με σφαίρες από όπλο, παρά να υποστούν τον φριχτό θάνατο στην φωτιά. Οι τσέτες που απολάμβαναν με κέφι και χαχανητά το μακάβριο θέαμα, έκαναν το χατήρι τους - πυροβόλησαν και τις σκότωσαν.
Δεν κράτησε πολλά λεπτά, αυτή η σπαραξικάρδια οχλοβοή, από τους αλαλαγμούς, τις άγριες κραυγές, τα τσουχτερά ξεφωνητά και το ξέφρενο κλάμα. Στην αρχή ο τόνος της οχλοβοής ανέβηκε ψηλά, ως που μπορούν να φτάνουν κραυγές, ξεφωνητά και ξελαρυγγίσματα από τρεις περίπου εκατοντάδες ανθρώπινα στόματα. Γρήγορα όμως ο τόνος άρχισε να πέφτει, ως που μονομιάς κόπηκαν κι' έσβησαν οι φωνές και το κλάμα. Κι' ακούγονταν μονο τα ξύλα, που έτριζαν από τη φωτιά και οι καμμένοι τοίχοι και τα δοκάρια, που έπεφταν με πάταγο πάνω στα κορμιά, που κείτονταν τώρα σωροί κάρβουνα και στάχτη κάτω στο δάπεδο, στα δύο στοιχειωμένα σπίτια το Μπεϊαλάν".


Μαρτυρίες Σοβιετικών
Οι σοβιετικοί υπήρξαν οι βασικοί σύμμαχοι του κεμαλικού εθνικισμού τα πρώτα χρόνια της εμφάνισής του. Πιθανότατα, οι μπολσεβίκοι να αντάλλαξαν με τον τρόπο αυτό την υποστήριξη του παντουρκιστικού κινήματος που δρούσε στη Ρωσία στην Οκτωβριανή τους Επανάσταση.
Οι σοβιετικοί λοιπόν προμήθευσαν τους κεμαλικούς με όπλα, χρήματα, στρατιωτικούς συμβούλους. Η τουρκική αντεπίθεση στο μικρασιατικό μέτωπο κατά τωνελληνικών στρατευμάτων το 1921, οργανώθηκε από τον Μ. Φρούνζε, στρατιωτικό απεσταλμένο τωνσοβιετικών. Κατά συνέπεια, οι μαρτυρία των αποσταλμένων αυτών έχει ιδιαίτερη αποδεικτική σημασία.
O Φρούνζε, έδωσε μια από τις ελάχιστες μαρτυρίες για τους ηττημένους αντάρτες:"Συναντήσαμε μια μικρή ομάδα από 60-70 Έλληνες, οι οποίοι μόλις είχαν καταθέσει τα όπλα. Όλοι τους είχαν εξαντληθεί στο έπακρο... Άλλοι έμοιαζαν κυριολεκτικά με σκελετούς. Αντί για ρούχα κρέμονταν από τους ώμους τους κάτι απίθανα κουρέλια. Στο κέντρο της ομάδας βρίσκονταν ένας ψηλός κι' αδύνατος παπάς, φορώντας το καλυμαύχι του... Φυσούσε κρύος αέρας και όλη η ομάδα κάτω από τα σπρωξίματα των συνοδών-στρατιωτών, κατευθυνόταν με πηδηματάκια προς τη Χάβζα. Μερικοί όταν μας αντίκρυσαν, άρχισαν να κλαίνε δυνατά ή μάλλον να ουρλιάζουν, μια και ο ήχος που ξέφευγε από τα στήθη τους, έμοιαζε περισσότερο με ουρλιαχτό κυνηγημένου ζώου". Ο Φρούνζε περιέγραψε και άλλο ένα περιστατικό. Οταν περνούσαν δίπλα από μια ομάδα αιχμάλωτων Ελλήνων στη Μερζιφούντα, ένας από τους αιχμαλώτους φώναξε στη σοβιετική αντιπροσωπεία ότι ήταν και αυτοί ένοχοι γιατί ενίσχυαν τον Κεμάλ και τους Τούρκους. Το συναίσθημα αυτό των ανταρτών του δυτικού Πόντου ήταν εξαιρετικά έντονο. Ο οπλαρχηγός Κισά Μπατζάκ (Κοντοπόδης) διακύρησσε: "... oι Ρώσοι κομμουνιστές δώσανε όπλα στον Κεμάλ για να χτυπήσει εμάς, του έδωσαν υποστήριξη, απελευθέρωσαν όλους τους Τούρκους στρατιώτες που είχαν συλλάβει αιχμαλώτους όταν μπήκαν στην Τραπεζούντα". Υποστήριζε ότι οι κομμουνιστές κατέδιδαν τις προσπάθειες προμήθειας οπλισμού των ανταρτών από τη Ρωσία και παρέδιδαν Πόντιους στους Τούρκους.
Ο Φρούνζε έγραφε τα εξής για την πολιτική του Τοπάλ Οσμάν: "...όλη αυτή η πλούσια και πυκνοκατοικημένη περιοχή της Τουρκίας, ερημώθηκε σε απίστευτο βαθμό. Απ' όλο τον ελληνικό πληθυσμό των περιοχών της Σαμψούντας, της Σινώπης και της Αμάσειας απόμειναν μόνο μερικές ανταρτοομάδες που περιπλανιόντουσαν στα βουνά. Εκείνος που έγινε περισσότερο γνωστός για τις θηριωδίες του ήταν ο αρχηγός των Λαζών Οσμάν Αγάς, ο οποίος πέρασε δια πυρός και σιδήρου με την άγρια ορδή του όλη την περιοχή."
Ο Αράλοβ, σοβιετικός πρέσβης στην Άγκυρα, ενημερώθηκε στη Σαμψούντα από τον αρχιστράτηγο Φρούνζε. Ο Φρούνζε του είπε ότι είχε δει πλήθος Έλληνες που είχαν σφαγιαστεί,"βάρβαρα σκοτωμένους Έλληνες -γέρους, παιδιά, γυναίκες". Προειδοποίησε επίσης τον Αράλοβ για το τι επρόκειτο να συναντήσει πτώματα σφαγιασμένων Ελλήνων τους οποίους είχαν απαγάγει από τα σπίτια τους και είχαν σκοτώσει πάνω στους δρόμους.
Για το θέμα αυτό ο Αράλοβ είχε ιδιαίτερη συνομιλία με τον Κεμάλ. Αναφέρει ο ίδιος: "Του είπα (του Κεμάλ) για τις φρικτές σφαγές των Ελλήνων που είχε δει ο Φρούντζε και αργότερα εγώ ο ίδιος. Εχοντας υπ' όψη μου τη συμβουλή του Λένιν να μην θίξω την τουρκική εθνική φιλοτιμία, πρόσεχα πολύ τις λέξεις μου..." Ο Κεμάλ απάντησε ως εξής στις "επισημάνσεις" του Φρούνζε:"Ξέρω αυτές τις βαρβαρότητες. Είμαι κατά της βαρβαρότητας. Εχω δώσει διαταγές να μεταχειρίζονται τους Έλληνες αιχμαλώτους με καλό τρόπο... Πρέπει να καταλάβετε τον λαό μας. Είναι εξαγριωμένοι. Ποιοί πρέπει να κατηγορηθούν για αυτό; Εκείνοι που θέλουν να ιδρύσουν ένα "Ποντιακό κράτος" στην Τουρκία..."
Ο Φρούνζε στο βιβλίο του "Αναμνήσεις από την Τουρκία" γράφει: "Από τους 200.000 Έλληνες που ζούσανε στη Σαμψούντα, τη Σινώπη και την Αμάσεια έμειναν λίγοι μόνο αντάρτες που τριγυρίζουν στα βουνά. Το σύνολο σχεδόν των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών εξορίστηκαν σε άλλες περιοχές με πολύ άχημες συνθήκες. Πληροφορήθηκα ότι οι Τσέτες του Οσμάν Αγά (σ.τ.σ. Τοπάλ Οσμάν) έσπειραν τον πανικό στην πόλη Χάβζα. Έκαψαν, βασάνισαν και σκότωσαν όλους τους Έλληνες και Αρμένιους που βρήκαν μπροστά τους. γκρέμισαν όλες τις γέφυρες. Παντού υπήρχαν σημάδια γκρεμίσματος. Η διαδρομή από την πόλη Καβάκ προς το πέρασμα Χατζηλάρ θα μείνει για πάντα στη μνήμη μου όσο θα ζω. Σε απόσταση 30 χιλιομέτρων συναντούσαμε μόνο πτώματα. Μόνο εγώ μέτρησα 58. Σ' ένα σημείο συναντήσαμε το πτώμα μιας ωραίας κοπέλλας. Της είχανε κόψει το κεφάλι και το τοποθέτησαν κοντά στο χέρι της. Σε κάποιο άλλο σημείο υπήρχε το πτώμα ενός άλλου ωραίου κοριτσιού, 7-8 χρονών, με ξανθά μαλιά και γυμνά πόδια. Φορούσε μόνο ένα παλιό πουκάμισο. Απ' ότι καταλάβαμε, το κοριτσάκι καθώς έκλαιγε, έχωσε το πρόσωπό του στο χώμα, δολοφονημένο από το κάρφωμα της λόγχης του φαντάρου."

Οι Τούρκοι αρνούνται σήμερα τη σφαγή του 1922 - τη σφαγή των Ελλήνων. Κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αδιάσειστα ντοκουμέντα, τα αποδίδουν στις αναπόφευκτες ακρότητες του πολέμου. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Η γενοκτονία των Χριστιανών ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο εξόντωσης όλων των μεινοτήτων της άλλοτε κραταιάς Αυτοκρατορίας. Ένα σχέδιο που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1914, με τον πρώτο διωγμό. Και ολοκληρώθηκε μετά την καταστροφή του 1922.
Διαβαστε τωρα και την καταντια...ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ..ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ!!!(Πατα εδω)