"Συμπατριωτες για σας δεν εχει καμια χρησιμοτητα η καταγωγη σας απο τον Ηρακλη αν δεν κανετε εκεινα για τα οποια αναδειχτηκε εκεινος ο πιο ενδοξος και ο πιο ευγενης." ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

ΔΙ-ΜΟΙΡΙΑ


Η λεξη διμοιρια προερχεται απο τις λεξεις 'διττη' και 'μοιρα' που σημαινει κοινη μοιρα.Μια ομαδα ανθρωπων δηλαδη που τους συνδεει η κοινη καταληξη μιας πολεμικης συγκρουσης.Ο ελληνικος τροπος μαχης ειναι εξαιρετικα σκληρος και εξαιτιας αυτης της σκληροτητας του πολεμου δημιουργηθηκε η επιτυχημενη Ελληνικη φαλαγγα που παντα θα αποτελει αντικειμενο θαυμασμου.Κατα την αποψη του Πολυβιου μαλιστα,ελαχιστοι ανθρωποι θα μπορουσαν να υπομεινουν τον τρομο της εθιμοτυπικης μαχης της φαλαγγας.Μεσα στην φαλαγγα λοιπον καθε πολιτης μιας διμοιριας ενιωθε την περηφανεια την οποια μοιραζοταν ολοι οι ανδρες με την κοινη αντιμετωπιση του κινδυνου.
Η μοναδικη συνεκτικοτητα που υπηρχε μεταξυ των ατομων μεσα σε μια φαλαγγα εξηγει κατα μεγαλο μερος την επιτυχια των Ελληνων οπλιτων στις μαχες."Ο λογος που οι ανθρωποι πολεμουν οφειλεται σε μια εκ των πραγματων προσαρμογη στη μαχη εκεινη την στιγμη,με ελαχιστο ποσοστο ιδεαλισμου,οπου τα στοιχεια που προσεγγιζουν το συμβατικο στερεοτυπο του ηρωισμου αναδυονται μεσα απο την στενη αλληλεγγυη της μικροτερης ομαδας που αποτελει τον αμεσο περιγυρο του στρατιωτη,και που ειναι η διμοιρια."(Stouffer)Με απλα λογια οι ανδρες πολεμουσαν για τον ανδρα που ειναι διπλα τους συνεχως και τιποτα αλλο.Οταν ξεκινα η μαχη,οι ανθρωποι δεν πολεμουν για τη σημαια,για την μοναδα η' για καποια αφηρημενη εννοια.Πολεμουν ο ενας για τον αλλον!
Ο εξοπλισμος της φαλαγγας και η τακτικη της συνταιριαζουν ιδανικα με τα ιδεωδη της φιλιας και της αφοσιωσης.Η ασπιδα,η στενη σωματικη προσεγγιση, και η αναγκη δυναμης για ωθισμους των αντιπαλων ειναι η αιτιες που δημιουργουν κλιμα αδελφοποιησης σε μια διμοιρια.Η στιγμη κατα την οποια καποιος θα επιδεικνυε γενναιοτητα η' δειλια γινεται ευκολα αντιληπτο στην διμοιρια καθως οι απαιτησεις σχετικα με την διατηρηση της διατεταγμενης θεσης του καθε ανδρα ειναι ζωτικης σημασιας για να μην σπασει η ομαδα.Οποιος δεν καταφερνει να κρατηθει εκτιθεται στα ματια των υπολοιπων ως δειλος η' "τρεσαντας"(σημαινει αυτος που τρεμει απο φοβο,τρεμουν τα ποδια,το σαγονι κ.τ.λ).Ο Πλουταρχος μας τονιζει πως την περικεφαλαια και τον θωρακα τα κουβαλουσε κανεις για τον εαυτο του αλλα την ασπιδα για χαρη ολης της γραμμης.Ολοι ησαν ομοιομορφα εξοπλισμενοι και ετσι δεν υπηρχε περιπτωση εξειδικευσης η' διαφοροποιησης που θα τονιζε ξεχωριστα καποια προσωπικοτητα.Η επιγνωση οτι ολοι ηταν ομοια εξοπλισμενοι εξαλειφε τον ανταγωνισμο και την δυσαρεσκεια παρεχοντας σε ολους μια θαυμαστη αισθηση υπεροχης ως διμοιριας.Υπηρχε η συνειδητοποιηση οτι εξαρτιοταν η νικη η' η ηττα απο τον ανθρωπο που βρισκεται διπλα σου στη διμοιρια και αυτο ηταν ενας παραγοντας που ενεθαρρυνε την εξαιρετικη ενοτητα ολων αυτων που συγκροτουν μια διμοιρια.
Αντιθετα με τους συγχρονους στρατους,οι δεσμοι των οπλιτων της διμοιριας δεν αναπτυσσονταν με την ευκαιρια της στρατιωτικης θητειας λιγων εβδομαδων αλλα αποτελουσαν φυσικη προεκταση της πολυχρονης φιλιας(και πολλες φορες συγγενειας) που δημιουργουνταν με την καθημερινη επαφη των ατομων.Καθε διμοιρια μιας φαλαγγας μαχοταν για την προστασια των ανδρων που γνωριζονταν σχεδον απο την παιδικη ηλικια και ετσι ηταν πολυ δυσκολο να πεταξουν την ασπιδα και να εγκαταλειψουν την μαχη.Οι οπλιτες γνωριζαν ακριβως την διατεταγμενη θεση τους μεσα στην διμοιρια και αισθανοντουσαν καθε τι που συνεβαινε λογω του ισχυρου δεσμου που ειχε σφυρηλατηθει απο την κοινη εμπειρια μαχης.
Εκτος απο την πιστη και την αφοσιωση στην μοναδα,ενα ακομη κινητρο που εκανε τους οπλιτες να στεκονται ακλονητοι απεναντι στο κινδυνο ηταν η θεα του ιδιου τους του αρχηγου της διμοιριας(ενωμοταρχη-διμοιριτη) που πολεμουσε διπλα τους στην μαχη.Το ηθικο των οπλιτων εξυψωνοταν απο την επιδειξη θαρρους που προεβαλλε ο αρχηγος τους.Η μαγνητικη παρουσια ενος αρχηγου που πολεμαει και πεθαινει στο πλευρο των ανδρων του ηταν ο λογος που οι ανδρες ξεπερνουσαν τον εαυτο τους σε ανδραγαθηματα αλλα και που σε ξαφνικη απωλεια του αρχηγου να επερχεται πανικος.
Σημερα,η δικαιολογια για την απουσια ενος στρατηγου απο την γραμμη πυρος υποτιθεται πως ειναι η αναγκη να ελενχει τα προβληματα σχεδιασμου που προκυπτουν στην πολυπλοκη συγχρονη μαχη.Αυτο ομως εχει μεγαλη αποθαρρυντικη επιδραση στους στρατιωτες προσθετοντας επισης και τον παραγοντα του οτι παντα ενας στρατηγος του "σαλονιου"δεν θα ειναι ποτε ικανος για ορθη ληψη αποφασεων αφου δεν θα βιωνει αναλογες συνθηκες με τους στρατιωτες στους οποιους δινει εντολες.
Εν κατακλειδι,το εκπληκτικο υψηλου φρονηματος επιπεδου ηθικο που διαπιστωνουμε μεσα στη διμοιρια απερρεε απο την ανεπιφυλακτη βεβαιοτητα οτι ολοι οι οπλιτες,ολων των ηλικιων και κοινωνικων καταστασεων,ηταν υποκειμενοι στην μαχη και στον κινδυνο χωρις εξαιρεση.Η παρουσια των "παλιων" οι οποιοι ειχαν υποστει τα τραυματα απο προηγουμενες μαχες ησαν ακρως πολυτιμη αφου εδινε στους αδοκιμαστους νεους την βεβαιοτητα οτι υπηρχαν αναμεσα τους ανδρες που δεν ειχαν δειλιασει στο παρελθον και αντιμετοπισαν γενναια τον εχθρο.Η πιο σημαντικη ιδιοτητα μιας φαλαγγας ηταν οχι η ταχυτητα και η ευκινησια της νιοτης αλλα μια μανιασμενη αποφασιστικοτητα να μην υποχωρησει κανεις και να μην αφησει με κανενα τροπο να δημιουργηθει κενο στην γραμμη.
Κλεινω με στιχους του ποιητη Τυρταιου που ηταν ο διαφωτιστης της Σπαρτης και που με τα ποιηματα του δημιουργησε το αγερωχο φρονημα των Σπαρτιατων..

ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ
ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΙΛΙΑΣΕΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ
ΠΑΡΑ ΚΑΘΕ ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ
ΑΣ ΦΕΡΕΙ ΙΣΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ
ΑΣ ΑΨΗΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ
ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΣ ΑΓΑΠΗΣΕΙ
ΟΠΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΙΣ ΑΧΤΙΔΕΣ..



Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

ΑΦΙΕΡΩΣΗ..


Το παρον θεμα ειναι μια αφιερωση σε οσους (..4)επιλεγουν την υπερασπιση της θεσης και της αξιοπρεπειας τους με απευθειας και ξεκαθαρη συγκρουση ενω ταυτοχρονα απεχθανονται την τακτικη της διαφυγης και των "ληστων"που ελεγε ο Αλεξανδρος(Χτυπαω και τρεχω να κρυφτω...).Ο λογος που παραθετω προερχεται απο τον "Αχιλλεα"του Πελοποννησιακου πολεμου,τον Σπαρτιατη Βρασιδα,ο οποιος ειναι ο ηρωας που εκτιμω περισσοτερο απο καθε αλλον και για τον οποιον φυσικα θα γινει ειδικη αναπτυξη προσεχως.
Τον εμψυχωτικο λοιπον αυτον λογο τον αφιερωνω ειδικοτερα σε καποιους συγκεκριμενα διοτι το αξιζουν με την σταση και τις πραξεις τους..

"..Σε οποιον δεν τους γνωριζει,αυτοι οι αντιπαλοι παρουσιαζουν μια εικονα τρομακτικη:ειναι επιφοβοι χαρη στο μεγαλο τους πληθος και σχεδον ανυποφοροι λογω της οχλαλοης που προκαλουν.Κραδαινουν στον αερα τα οπλα τους προσπαθωντας ετσι να προκαλεσουν και να φανουν απειλητικοι.Και ομως,οι ανδρες αυτοι δεν ειναι πια οι ιδιοι οταν προκειται να αντιμετωπισουν εμας που διατηρουμε τις θεσεις μας και πολεμαμε σωμα με σωμα.Επειδη δεν εχουν καποια συγκεκριμενη διαταξη,οταν βρεθουν κατω απο πιεση εγκαταλειπουν τις θεσεις τους χωρις ντροπη.Η ατακτη οπισθοχωρηση η' η επιθεση ειναι το ιδιο στην αντιληψη τους,συνεπως το θαρρος τους δεν μπορει να δοκιμαστει αληθινα.Η μαχη ειναι γι'αυτους υποθεση ατομικη και ετσι ο καθενας εχει ετοιμη δικαιολογια για την υποχωρηση οταν προκειται να σωσει τον εαυτο του.Πιστευουν πως ειναι προτιμοτερο και ασφαλεστερο να προσπαθουν να μας τρομοκρατησουν απο αποσταση χωρις να διακινδυνευσουν τιποτα,παρα να μας αντιμετωπισουν σθεναρα και συγκροτημενα σε μαχη εκ παραταξεως.Βλεπετε λοιπον πως ο φοβος που εμπνεουν ειναι περιστασιακος και ομολογω πως ειναι ενοχλητικο να τους βλεπει κανεις και να τους ακουει....Η διατηρηση του σχηματισμου και της στοιχισης μας μαζι με την συνεκτικη προστασια που μας προσφερει η ασπιδα ειναι ο λογος που κυριαρχουμε εναντιον τους(συνεχεια..).Αυτο εχει ως αποτελεσμα μπροστα μας να εχουν νευρικη κινηση των δορατων και των κεφαλιων τους και επομενως να μην μπορουυν να σταθουν και να μας αντιμετωπισουν αξιολογα.Οταν οι αντιπαλοι ξεπεφτουν σε αυτην την κατασταση,δεν υπαρχει καμια περιπτωση να μπορεσουν να αντιμετωπισουν την επιθεση..."(Θουκ.Δ 64,5.10.8)

Υ.Γ.Θα τα πουμε μολις επιστρεψω,καλη δυναμη..οπως παντα αλλωστε..Ω θεοι!!!........

Κυριακή 4 Ιουλίου 2010

ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ 490 π.Χ.

Αφορμη της εορτης που επιτελεστηκε στον ιερο χωρο των Δελφων για την μαχη του Μαραθωνα το τριημερο 2-4 Ιουλιου,θεωρησα σκοπιμο να αναπτυξω το θεμα της μαχης αυτης.Φυσικα,θα αναπτυχθουν πολλες ενδοξες ιστορικες στιγμες της Ελλαδος στην συνεχεια,αναλογα με τον μηνα που εγιναν.

Ειμαστε στο 510 π.Χ.,ο τύραννος των Αθηνών, Ιππίας (γιος του Πεισίστρατου), εξορίστηκε απο τους Αθηναίους με τη βοήθεια του βασιλιά της Σπάρτης Κλεομένη Α΄. Με τη βοήθεια, όμως, του έτερου βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατου, κατέφυγε στην αυλή του Δαρείου, για να ζητήσει βοήθεια.

Μετά την αποτυχία της επανάστασης της Ιωνίας (499-494 π.Χ.), ο Δαρείος αποφάσισε να υποτάξει τους Έλληνες και να τους τιμωρήσει για τη συμμετοχή τους στην εξέγερση. Το 492 π.Χ. ο Δαρείος έστειλε μια στρατιά, με επικεφαλής το γαμπρό του Μαρδόνιο. Αυτή η στρατιά κατέλαβε τη Θράκη και ανάγκασε τον Μακεδόνα βασιλιά Αλέξανδρο Α' να δηλώσει υποταγή στον Μεγάλο βασιλέα. Συνεχίζοντας προς νότο όμως, μεγάλο μέρος του περσικού στόλου καταστράφηκε από τρικυμία έξω απο την χερσόνησο του Άθω και ο Μαρδόνιος αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ασία. Στο δρόμο της επιστροφής ο στρατός του Μαρδόνιου δέχτηκε επίθεση από το θρακικό φύλο των Βρυγών και είχε σημαντικές απώλειες. Η βόρεια Ελλάδα υποτάχθηκε στη Περσική αυτοκρατορία και ήταν πλέον ανοιχτός ο δρόμος για τη νότια Ελλάδα.

Ο Δαρείος πληροφορήθηκε από τον Ιππία οτι οι Αλκμαιωνίδες, μια ισχυρή αθηναϊκή οικογένεια, ήταν αντίθετοι με τον Αθηναίο στρατηγό Μιλτιάδη και θα βοηθούσαν στην επάνοδο του Ιππία. Θα δέχονταν επίσης τις Περσικές αξιώσεις με αντάλλαγμα να συγχωρεθούν για τη συμμετοχή τους στην εξέγερση των Ιώνων. Ο Δαρείος θέλησε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να εξουδετερώσει την Αθήνα και να αφήσει μόνη της τη Σπάρτη, κάνοντας το έργο της υποταγής των Ελλήνων ευκολότερο. Το σχέδιο του Δαρείου ήταν να τρομοκρατήσει τους Αθηναίους και να κάμψει τη θέλησή τους για αντίσταση, με την κατάληψη της Ερέτριας, η οποία δεν θα έφερνε μεγάλη αντίσταση. Στη συνέχεια θα αποβίβαζε στρατό στο Μαραθώνα, ώστε να τραβήξει τον αθηναϊκό στρατό μακρυά απο την πόλη και ταυτόχρονα θα απειλούσε την ανυπεράσπιστη πλέον Αθήνα με μεταφορά στρατού δια θαλάσσης (περιπλέοντας το Σούνιο).

Μάλιστα, ο Δαρείος, υπολόγιζε στην ουδετερότητα των υπολοίπων ελληνικών πόλεων, ώστε να μην βοηθήσουν την Αθήνα την ώρα που θα κινδυνεύει από το στρατό του. Έτσι διέταξε ο στρατός του να περάσει μέσα από το Αιγαίο και να τιμωρήσει πρώτα τα νησιά που αρνήθηκαν να δεχτούν την εξουσία του Πέρση μονάρχη και ύστερα να επιτεθεί στις δυο πόλεις που βοήθησαν στην Ιωνική επανάσταση. Με αυτό το τρόπο έδειχνε ότι στόχος του δεν ήταν η υποταγή όλης της Ελλάδας αλλά η τιμωρία των πόλεων που αμφισβήτησαν την αυτοκρατορία του Δαρείου. Με δεδομένο ότι οι ελληνικές πόλεις δεν είχαν καλές διπλωματικές σχέσεις μεταξύ τους, καθώς υπήρχαν πολλά μέτωπα πολέμου ανοιχτά, η εξαγγελία πολέμου-τιμωρίας ήταν η καλύτερη. Τα μέτωπα πολέμου που ήταν ανοιχτά ήταν Αθήνας εναντίον Αίγινας, Σπάρτης εναντίον Άργους, Θήβας εναντίον Πλαταιών, Χαλκίδας εναντίον Ερέτριας και Θεσσαλίας εναντίον Φωκίδας. Η εξωτερική πολιτική όλων των πόλεων ήταν στραμμένη σε αυτά τα μέτωπα και δεν θα νοιαζόντουσαν για τα εξωτερικά προβλήματα της Αθήνας.

Με αυτά τα δεδομένα εξηγείται και η στάση που κράτησαν η Θήβα, το Άργος και η Αίγινα κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων. Οι ηγεσίες αυτών των πόλεων-κρατών είχαν ταχθεί είτε φανερά είτε μυστικά με την ηγεσία της Περσίας για να κερδίσουν τον γεωπολιτικό έλεγχο των περιοχών όπου είχαν συμφέροντα. Έτσι η Αίγινα αποτελούσε προγεφύρωμα για την επίθεση των Περσών στην Αθήνα και για αυτό η αντιπερσική πολιτική του βασιλιά Κλεομένη της Σπάρτης ανάγκαζε τους πέντε Έφορους στη Σπάρτη να στείλουν 1.000 οπλίτες προς ενίσχυση των Αθηναίων στη κατάληψη της Αίγινας το 492 π.Χ.. Η Αθήνα νίκησε την Αίγινα και στέρησε τη Περσία από ένα πολύτιμο σύμμαχο, ενώ όταν εισέβαλε ο Ξέρξης στην Ελλάδα, η αντιπερσική μερίδα πολιτικών στο νησί είχε αναλάβει την εξουσία χάρη στη βοήθεια του Θεμιστοκλή. Με αυτά τα δεδομένα ξεκίνησε η περσική εκστρατεία.

Έναρξη της περσικής εκστρατείας του 490 π.Χ.

Πράγματι, την άνοιξη του 490 π.Χ. ο Περσικός στρατός επιβιβάσθηκε στα πλοία με βάση τη Κιλικία. Αυτά παρέπλευσαν την Ιωνία ως τη Σάμο. Διοικητής του ιππικού ήταν ο Δάτης και διοικητής του πεζικού ο Αρταφέρνης, γιος του ομώνυμου σατράπη των Σάρδεων. Από εκεί κατευθύνθηκαν προς τη Νάξο, ενεργώντας αιφνιδιαστική επίθεση και έτσι οι κάτοικοι δεν πρόλαβαν να οργανώσουν την άμυνα του νησιού. Από τους Νάξιους, άλλοι κατέφυγαν στα ορεινά σημεία και άλλοι εξανδραποδίσθηκαν, οι ναοί και οι κατοικίες πυρπολήθηκαν και το νησί έμεινε υπόδουλο στους Πέρσες ως το 479 π.Χ.. Όταν έμαθαν οι κάτοικοι της Δήλου την καταστροφή της Νάξου, εγκατέλειψαν το νησί και κατέφυγαν στην Τήνο. Ο Περσικός στόλος κατέπλευσε στην αντικρινή Ρήνεια αλλά απέφυγε την καταστροφή και λεηλασία των ιερών. Ο Δάτης, μάλιστα, αφού κάλεσε τους φυγάδες να επιστρέψουν στη Δήλο, προσέφερε θυσία στον Απόλλωνα 300 τάλαντα θυμιάματος, όπως ιστορεί ο Ηρόδοτος. Ο θεός του φωτός ήταν πολύ συμπαθής στους Πέρσες καθώς ταυτιζόταν με τον δικό τους Αχούρα Μάζδα.

Λίγο μετά την αναχώρηση των Περσών φοβερός σεισμός κατέστρεψε τη Δήλο. Κατόπιν ο Περσικός στόλος αφού υπέταξε τα περισσότερα νήσια των Κυκλάδων και πήρε ομήρους, κατέπλευσε στην Κάρυστο. Η πόλη αρνήθηκε να δεχθεί τους Πέρσες, τελικά όμως αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει και η περιοχή της λεηλατήθηκε. Τέλος, από το νότιο Εύριπο οι Πέρσες έφθασαν στην Ερέτρια.

Οι Ερετριείς ζήτησαν απεγνωσμένα βοήθεια απο τους Αθηναίους. Οι Αθηναίοι έστειλαν 2.000 οπλίτες, κληρούχους στρατιώτες από την Χαλκίδα, να συνδράμουν την πόλη της Εύβοιας. Φτάνοντας στην Ερέτρια οι οπλίτες βρέθηκαν σε μια κατάσταση σύγχυσης, καθώς οι μισοί πολίτες της πόλης ζητούσαν να παραδοθούν χωρίς αντίσταση στους Πέρσες, οι άλλοι μισοί δήλωναν πως θα πολεμήσουν μέχρι εσχάτων και οι υπόλοιποι πρότειναν να μπούν στα καράβια τους και να φύγουν από την Ελλάδα. Μπροστά σε αυτή τη κατάσταση, ο Αισχίνης του Νόθωνος, συμβούλεψε τους Αθηναίους να φύγουν όπως θα έκανε και ο ίδιος. Η Ερέτρια τελικά παραδόθηκε στους Πέρσες ύστερα από πολιορκία 6 ημερών, εξαιτίας της προδοσίας δύο κατοίκων της, του Ευφόρβου του Αλκίμαχου και του Φιλάγρου Ακαυνέα. Η πόλη ισοπεδώθηκε και οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν ως άποικοι στην Αρδέρρικα της Σουσιανής, ως τιμωρία για τη συμμετοχή τους στην εκστρατεία εναντίον των Σάρδεων.

Οι Αθηναίοι συνειδητοποίησαν ότι ήταν ο επόμενος στόχος του περσικού στρατού και ότι χρειάζονταν οι ίδιοι βοήθεια. Έτσι έστειλαν έναν αγγελιοφόρο στη Σπάρτη. Ο αγγελιοφόρος αυτός ήταν ο Φειδιππίδης και διέτρεξε την απόσταση Αθήνα-Σπάρτη, 220 χιλιόμετρα, σε 48 ώρες ενώ έφτασε στη Σπάρτη στις 9 Σεπτεμβρίου. Όταν έφυγε ο Φειδιππίδης, στις 7 Σεπτεμβρίου, οι Πέρσες αποβιβάζονταν στον Μαραθώνα και ετοίμαζαν το έδαφος για τη μάχη. Ο Αθηναίος ημεροδρόμος εξήγησε τη κατάσταση στους πέντε Εφόρους και οι Σπαρτιάτες δέχθηκαν να στείλουν βοήθεια, όχι όμως πριν περάσουν δέκα μέρες, επειδή μεσολαβούσαν τα Κάρνε Η αποβίβαση των Περσών στον Μαραθώνα και το δίλημμα των Αθηναίων

Οι Πέρσες μετά την κατάκτηση της Ερέτριας πέρασαν στην Αττική. Ο Ιππίας τους συμβούλευσε να αποβιβαστούν κοντά στο Μαραθώνα. Εκεί είχαν αποβιβαστεί αυτός και ο Πεισίστρατος πριν από πενήντα χρόνια από την Ερέτρια. Ήταν η πιο κοντινή περιοχή στην Ερέτρια διευκολύνοντας έτσι τον εφοδιασμό. Επιπλέον η πεδιάδα του Μαραθώνα ήταν η πιο κατάλληλη για τη χρησιμοποίηση του περσικού ιππικού.

Η μάχη


Οι Αθηναίοι αντέδρασαν άμεσα στην είδηση της απόβασης των Περσών. Βάδισαν κατευθείαν στο Μαραθώνα με περίπου 10000 άντρες. Αφού οι Σπαρτιάτες δεν είχαν στείλει ακόμα βοήθεια, η μόνη ενίσχυση για τους Αθηναίους ήρθε από τους Πλαταιείς, με ολόκληρο το στρατό τους ο οποίος ανερχόταν σε περίπου 1000 στρατιώτες.

Οι δέκα στρατηγοί που ήταν επικεφαλής του Αθηναϊκού στρατού ήταν διχασμένοι για το πώς έπρεπε να δράσουν. Πέντε υποστήριζαν ότι ήταν πολύ λίγοι για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες ενώ οι υπόλοιποι ανάμεσα τους και ο Μιλτιάδης ήταν υπέρ της μάχης. Επειδή βρίσκονταν σε αδιέξοδο αποφάσισαν μάλλον μετά από πρόταση του Μιλτιάδη να ψηφίσει και ο πολέμαρχος, ο Καλλίμαχος. Ο Μιλτιάδης κατάφερε να τον πείσει και οι Αθηναίοι ετοιμάστηκαν για τη μάχη.

Το σχέδιο του Μιλτιάδη ήταν να εμπλακεί σε μάχη με το περσικό πεζικό όσο πιο σύντομα γινόταν ώστε να αποφύγει τις απώλειες από τους εχθρικούς τοξότες. Κάθε βράδυ πριν τη μάχη οι Έλληνες μίκραιναν την απόσταση ανάμεσα στα δύο μέτωπα και τη μέρα της μάχης είχαν φτάσει σε απόσταση περίπου 8 σταδίων, δηλαδή 1480 μέτρα. Στο δεξιό άκρο είχε τοποθετηθεί επικεφαλής ο Καλλίμαχος και στη συνέχεια οι δέκα φυλές με τους Πλαταιείς να είναι στο αριστερό άκρο. Ο Μιλτιάδης είχε επιμηκύνει το μέτωπο του ώστε να είναι ίσο με το μέτωπο των Περσών έτσι ώστε το δεξιό και το αριστερό κέρας να είναι ισχυρά αποδυναμώνοντας το κέντρο.

Οι Έλληνες επιτέθηκαν εναντίον των Περσών γρήγορα, τρέχοντας στα τελευταία μέτρα, μάλλον αιφνιδιάζοντας έτσι τους Πέρσες. Η σφοδρότητα της σύγκρουσης έδωσε πλεονέκτημα στα ισχυρά άκρα. Η μάχη ήταν αμφίρροποι για αρκετή ώρα μέχρις ότου οι δυο περσικές πτέρυγες κατέρρευσαν και τράπηκαν σε φυγή. Στο κέντρο όπου βρίσκονταν οι επίλεκτες δυνάμεις με τους Πέρσες και τους Σάκες ο ελληνικός σχηματισμός διασπάστηκε και υποχώρησε. Τα πλάγια τμήματα όμως γύρισαν πίσω και επιτέθηκαν στο περσικό κέντρο περικυκλώνοντας τους. Ακολούθησε σκληρή μάχη και τελικά οι Πέρσες τράπηκαν σε φυγή, προς το Σχοινιά που βρίσκονταν τα πλοία τους. Πολλοί Πέρσες έπεσαν στα νερά του έλους και πνίγηκαν. Η μάχη συνεχίστηκε στο Σχοινιά καθώς οι Πέρσες προσπαθούσαν να διαφύγουν. Εκεί πέθαναν ο Καλλίμαχος, ο στρατηγός Στησίλαος και ο Κυναίγειρος, ο αδελφός του Αισχύλου. Οι Αθηναίοι κατάφεραν να καταλάβουν επτά πλοία.

H μάχη είχε τελειώσει. Οι νεκροί Πέρσες υπολογίζονται από τον Ηρόδοτο γύρω στους 6400 ενώ οι Έλληνες είχαν χάσει μόνο 192. Μετά τη νίκη τους στάλθηκε αγγελιοφόρος για να την αναγγείλει στην Αθήνα, ο οποίος ξεψύχησε μόλις έφτασε από την κούραση. Ο περσικός στόλος κατευθύνθηκε προς την Αθήνα ελπίζοντας να φτάσει πριν τον Αθηναϊκό στρατό. Η Αθήνα όλο αυτόν τον καιρό φυλασσόταν από μια μικρή φρουρά. Οι Πέρσες ήλπιζαν ότι θα κατάφερναν να καταλάβουν την ανυπεράσπιστη Αθήνα.

Η αντίδραση του Μιλτιάδη ήταν άμεση. Άφησε τον Αριστείδη με τη φυλή του να φυλάει τα λάφυρα και κατευθύνθηκε με τον υπόλοιπο στρατό στην Αθήνα. Όταν τα πρώτα περσικά πλοία έφτασαν στο Φάληρο ο Αθηναικός στρατός είχε ήδη φτάσει. Οι Πέρσες δεν μπορούσαν να επιχειρήσουν απόβαση και γύρισαν στην Ασία.

Την επομένη της μάχης έφτασαν οι ενισχύσεις από τη Σπάρτη. Αυτό σήμαινε ότι είχαν καταφέρει να καλύψουν όλη την απόσταση από τη Σπάρτη έως την Αθήνα μέσα σε τρεις μέρες μόνο. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στο Μαραθώνα και επιθεώρησαν το πεδίο της μάχης και τους νεκρούς Πέρσες, συνεχάρησαν τους Αθηναίους και γύρισαν πίσω στη Σπάρτη.

Οι μύθοι γύρω από τη μάχη

Καθότι η μάχη του Μαραθώνα ήταν η πρώτη μάχη που δόθηκε και κερδίθηκε με ένα νεοτεριστικό, για την εποχή του, στρατήγημα αλλά και επειδή η Αθήνα βρισκόταν στο μεταβατικό στάδιο από την αριστοκρατία στη δημοκρατία, όπως επίσης και η δίψα των Αθηναίων για αναλάβουν τα ηνία της ηγεσίας στην Ελλάδα έδωσε τη βάση για να δημιουργηθούν διάφοροι μύθοι σχετικά με την νίκη των Αθηναίων. Σε αυτό βοήθησε και η έλλειψη ιστορικού, αυτόπτη μάρτυρα, αλλά και ότι πολλά γεγονότα παραποιήθηκαν εσκεμμένα από τους Αθηναίους δημαγωγούς πολιτικούς. Πολλοί από αυτούς τους μύθους έχουν διαλευκανθεί και άλλοι όχι, οι μύθοι αυτοί όμως μας έχουν παραδοθεί σήμερα ως εξής:

  • Ο Φειδιππίδης καθώς επέστρεφε από τη Σπάρτη διηγήθηκε ότι στην Αρκαδία τον συνάντησε ο θεός Πάνας και του εξέφρασε το παράπονο του, ότι οι Αθηναίοι δεν τον τιμούν όσο πρέπει, παρότι ο ίδιος αγαπάει τη πόλη τους και θα το απεδείκνυε. Οι Αθηναίοι διηγόντουσαν πως κατά τη διάρκεια της μάχης άγριες κραυγές ακούστηκαν και σκόρπισαν το τρόμο στους Μήδους σπέρνοντας πανικό στις γραμμές τους. Η λέξη πανικός ετυμολογείται από τον Πάνα. Αργότερα οι Αθηναίοι έχτισαν σε μια σπηλιά στην Ακρόπολη ένα ιερό προς τιμή του τραγοπόδαρου ποιμενικού θεού.
  • Ο Πλούταρχος, στο έργο του «Θησεύς», αναφέρει ότι πολλοί Αθηναίοι είδαν να ανοίγει η γη μπροστά τους και να ξεπροβάλει ο Θησέας από μέσα της κυνηγώντας τους Πέρσες. Ακόμα πολλοί είδαν τον ημίθεο Ηρακλή με το ρόπαλο του να ανοίγει τις σειρές των Ανατολιτών.
  • Από τη φαντασία των αρχαίων μαχητών δεν έλειψε η θεά Αθηνά με το άρμα της, η θεά Άρτεμις με το τόξο της και η θεά Εκάτη.
  • Ο Παυσανίας αναφέρει ότι πολλοί Αθηναίοι είδαν και ανθρώπους άγνωστης ταυτότητας να πολεμούν δίπλα τους. Πολλοί είδαν να πολεμάει δίπλα τους ένας χωρικός με άροτρο και να θερίζει τους Πέρσες. Αυτόν τον άντρα τον τίμησαν οι Αθηναίοι μετά τη μάχη και, επειδή δεν ήξεραν το όνομά του, τον ονόμασαν Εχετλαίο (εχέτλη ονομαζόταν η λαβή του αρότρου).
  • Ακόμα ένας μύθος ήταν ότι ο Κέρβερος βοήθησε τους Αθηναίους στη μάχη. Ο Αιλιανός, χρησιμοποιώντας ως πηγή τη σύνθεση της μάχης του Μαραθώνα του Πάναινου και του Μίκωνα της Ποικίλης Στοάς, αναφέρει ότι οι Αθηναίοι χρησιμοποίησαν σκυλιά στη μάχη. Δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήθηκαν σκυλιά για τη φύλαξη του στρατοπέδου και μερικά να πήραν μέρος και στη μάχη. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι ο Ξάνθιππος, ένας από τους δέκα στρατηγούς και πατέρας του Περικλή, είχε πάντα μαζί του τον πιστό του σκύλο Ξούθο, οπότε το ενδεχόμενο να υπήρχαν σκυλιά στη μάχη δεν είναι παράλογο. Ο Ξέρξης στη δικιά του εκστρατεία κουβάλησε και αυτός σκυλιά μαζί του, για να τα χρησιμοποιήσει στη διάσπαση των αντίπαλων γραμμών.
Ετσι λοιπον,με την νικη των Ελληνων στην μαχη του Μαραθωνα,δοθηκε η καταλληλη πνευματικη και ψυχολογικη δυναμη για να αντιμετωπιστουν οι επερχομενες προκλησεις των βαρβαρων και να καταληξουν παλι οι Ελληνες να συντριψουν ξανα τις δυναμεις τις Ανατολης στην Σαλαμινα και στις Πλαταιες.Ελληνικη ηττα στον Μαραθωνα σημαινε το τελος του Δυτικου πολιτισμου και τους χαρακτηριστικου γι αυτον θεσμου της ελευθεριας.Χωρις την επικρατηση των Ελληνων,ο μοναδικος πολιτισμος της Πολεως θα χανοταν και μαζι του θα καταστρεφοταν ολες οι αξιες του δυτικου πολιτισμου.Σημερα ακομα θα ασχολουμασταν με μαγικα φιλτρα και προσκυναγαμε δεκα φορες την ημερα ΕΝΑΝ Θεο-βασιλια.Εν κατακλειδι,οι Ελληνες υπερασπιστηκαν και διεσωσαν την πιστη τους στο αναφαιρετο δικαιωμα οτι ο ανθρωπος εν γενει γεννιεται ελευθερος και πρεπει να πεθανει ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!


Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

ΠΑΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝ..ΒΑΡΒΑΡΟΣ!


Πας μη Ελλην βαρβαρος είναι η προταση που υποστηριζαν σθεναρα οι Ελληνες τοτε και που σημερα επισης χρησιμοποιουν διαφοροι.Οι Ελληνες ειχαν προσδιορισει τις διαφορες που ειχαν με τους βαρβαρους και γι’αυτό ηταν στην ευτυχη θεση να αισθανονται ανωτεροι από αυτους και να εγκαθιδρυουν ακομα πιο ριζικα την κοσμοθεαση που τους εκανε ξεχωριστους και για την οποια διναν ευκολα την ζωη τους.Το θεμα είναι όμως ότι σημερα ελαχιστοι είναι αυτοι που αν ρωτηθουν ποιες είναι οι διαφορες των Ελληνων από τους βαρβαρους θα μπορουσαν να απαντησουν.Εκει ακριβως βρισκουν ευκαιρια οι κακοβουλοι να επιρρεασουν με τις θεωρειες τους περι ισοτητας πολιτισμων πως οι Ελληνες δεν ειχαν καμια διαφορα από τους αλλους.Σ’αυτό το μεγαλο θεμα λοιπον θα προσπαθησω να δωσω μια περιεκτικη παραθεση πληροφοριων ετσι ώστε να διαφωτιστει η αληθεια.
Οι Ελληνες, ειχαν εξισωσει την ελληνικη φτωχεια με την ελευθερια και την ανδρεια,ενώ την αφθονια της Ανατολης την ειχαν ταυτισει με την δουλεια και την παρακμη.Ο ποιητης Φωκυλιδης εγραψε: «Μια πολη χτισμενη ακομα και σε σκοπελο,αν εχει νομο και ταξη,είναι καλυτερη από την αφρονα Νινευι.».Για τους Ελληνες ,που ποτε μονοι τος δεν επιδιωξαν να ενωσουν την δικη τους χωρα σε ενιαιο κρατος,η δημιουργια μιας συνομοσπονδιας της ηπειρου που ειχαν δημιουργησει οι Αχαιμενιδες(Περσες),ηταν ένα φασμα ανθρωπων και αφθονιας πηγων που ηταν αδιανοητη για τους Ελληνες.Υπηρχε πληρης πολιτισμικη αντιθεση με τον περσικο αυταρχισμο στους τομεις της πολιτικης,στρατιωτικης πρακτικης,οικονομιας και γενικοτερα κοινωνικης ζωης.
Τεκμηριο βαρβαροτητας είναι επισης η Βασιλεια.Στην Σπαρτη,παρ’ολο που η εννοια βασιλιας δεν εχει την υποσταση που ισχυει αντικειμενικα(διοτι η μονη εξουσια που ειχε στην Σπαρτη ο βασιλιας ηταν η στρατιωτικη αρχηγεια,καποιες θρησκευτικες υποχρωσεις και η αποδοση του δευτερου γευματος του στον καλυτερο οπλιτη της ημερας),δεν ανεχτηκαν να εχουν μοναρχια οι Λακεδαιμονιοι,αλλα ενδεικτικα μοιρασαν την «εξουσια» ακριβως γιατι δεν είναι Ελληνικη σταση η αναθεση της απολυτης εξουσιας σε ένα ατομο.Αντιθετα,στους βαρβαρους,ο απολυτος ελενχος εκατομμυριων ανθρωπων βρισκονται στα χερια ελαχιστων,που μαλιστα δεν είναι στην θεση που είναι αξιοκρατικα αλλα λογω συγγενικης διαδοχης!Ο βασιλιας και η ολιγαριθμη αυλη του επεβλεπαν τον γραφειοκρατικο μηχανισμο και το ιερατειο,που ευδοκιμουσε και πλουτιζε από τους περιφερειακους φορους.ΜΗΠΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ?ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΕΝ ΣΚΕΥΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΑΤΤΟΥΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ?ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΑΚΟΜΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ Ο,ΤΙ ΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ.ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ¨ΕΛΛΗΝΕΣ¨ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ!ΝΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΑΝ ΟΙ ¨ΔΥΝΑΤΟΙ¨..
Στην Περσια των Αχαιμενιδων δεν υπηρχε η αφηρημενη ουτε η νομικη εννοια της Ελευθεριας.Ο βασιλιας ηταν θεος και η γονυκλισια ηταν υποχρεωτικη για ολους τους υπηκοους και ξενους.Σ’αυτή την συνηθεια να λατρευονται οι ανθρωποι ως Θεοι ειδε ο Αριστοτελης την ειδοποιο διαφορα μεταξυ Ανατολης και των Ελληνικων εννοιων της ατομικοτητας,της πολιτικης και της θρησκειας.Ουκ ειθισται της ελλησι προσκυνεειν ελεγαν..
Στην Ελλαδα σχεδον ολοι οι πολιτικοι αρχηγοι προκρινονταν δια ψηφοφοριας και εκλεγονταν κάθε χρονο.Ο Σολων στους νομους του ελεγε ξεκαθαρα πως καμια εξουσια δεν πρπει να παρεχεται για πανω από έναν χρονο!Το μεγαλυτερο καθηκον ολων ηταν η επαγρυπνισης εναντι δημιουργιας ενός τυρρανικου πολιτευματος.Ακομα και οι δουλοι στις Ελληνικες πολεις προστατευονταν δια νομου από αυθαιρετη τιμωρια και τον φονο.Ολα αυτά αποτελουν ουσιαστικες διαφορες στην αντιληψη περι προσωπικης ελευθεριας με τους βαρβαρους.
Σε αντιθεση με τους βαρβαρους,δεν υπαρχει ουτε μια σημαντικη μαχη του Ελληνικου κοσμου που να μην σκοτωθηκαν Ελληνες στρατηγοι μαζι με το στρατευμα τους,την στιγμη που ο Περσης βασιλιας παρακολουθουσε την εκβαση μιας μαχης από αποσταση και δινιντας εντολη για περισσοτερο μαστιγωμα στους δουλους που πολεμουσαν.Δεν υπηρχε ουτε ενας στρατηγος στους Ελληνες που να μην υποκειντο σε κριση και αξιολογιση από τους πολιτες και που ολοι τους καποια στιγμη υποβληθησαν σε σκληρο προστιμο η’ ακομα και θανατο.Θεμιστοκλης,Μιλτιαδης,Παυσανιας,Περικλης,Αλκιβιαδης,Βρασιδας,Πελοπιδας και πολλοι αλλοι ειτε εξοστρακιστηκαν,ειτε πληρωσαν τεραστια προστιμα,ειτε τους επιβληθηκε θανατικη ποινη!Και ολοι τους ποτε για κατηγορια δειλιας η’ ανικανοτητας αλλαελλειπης φροντιδας για τους αντρες τους!
Στους Ελληνες ειχαμε την υπαρξη τριων κοινωνικων ταξεων,οπου οι πλουσιοι(οι οποιοι δεν ειχαν τεραστια διαφορα από τους υπολοιπους)ηταν αναγκασμενοι με μεγαλη συνεισφορα σε δημοσια και κοινωνικα εργα.Υπηρχε στους Ελληνες μια συνολικη σταση συναινετικης διακυβερνησης σχετικα με την ιδιοκτησια της γης.Οι ιδιοκτησιες ηταν σε μεγαλο βαθμο ισομετρες.Ενα παραδειγμα είναι πως στην Αθηνα των κλασσικων χρονων δεν εχουμε ουτε μια ιδιοκτησια μεγαλυτερη από τετρακοσια στρεμματα,ενώ στην Ασια οι ιδιοκτησιες των ¨ευγενων¨ξεπερνουσε τις πολλες χιλιαδες στρεμματα και μαλιστα οι καλυτερες γαιες βρισκονταν τις περισσοτερες φορες υπο τον αμεσο ελενχο των ιερεων!Ως συνεπεια αυτου μπορουμε να κατανοησουμε ευκολα ότι όταν υπηρχει κοντινη οικονομικη αποσταση ο καθενας πολεμα ισοδυναμα για το σπιτι του και ως αποτελεσμα εχουμε τα πολεμικα θαυματα των Ελληνων στους περσικους πολεμους.
Κανενας Ελληνας δεν θα εκτελουσε μια ποινη αυθαιρετα χωρις να εχει προηγηθει ΔΙΚΗ,την στιγμη που λιγα χιλιομετρα ανατολικοτερα,οι αποκεφαλισμοι οσων δεν αρεσαν στον βασιλια ειχε καταντησει εθιμοτυπικη διαδικασια και το επιπεδο νοησης ηταν τετοιο που εδιναν εντολη να μαστιγωνουν την θαλασσα όταν εχει κυμα για να συμμορφωθει.Το συγκεκριμενο παραδειγμα εγινε και με τον Ξερξη λιγο πριν την Ναυμαχια της Σαλαμινας!Απορω με καποιους που λεγαν όταν ειχε βγει η ταινια 300 ότι τους παρουσιαζει απολιτιστους τους Περσες ενώ εχουν σημαντικο πολιτισμο.Θελω να πιστευω ότι ηταν αδαης…(Η ταινια σε μεγαλο ποσοστττοοο ορθα τονιζει την πολιτιστικη ανυπαρξια των βαρβαρων και τον φωτεινο πολιτισμο των Ελληνων που είναι ερωτευμενοι με την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!)
Δεν συζητω για την θρησκευτικη αντιληψη.Το μονο που θα αναφερω είναι πως ο θρησκευτικος φανατισμος και η μισαλλαδοξια ηταν θεσεις πους ισως να μην μπορουσε να τις κατανοησει ενας Ελληνας.Στους βαρβαρους τα παντα περιερχονταν σε θρησκευτικο ελενχο την στιγμη που στην Ελλαδα κάθε πολις ειχε και τους δικους της Θεους.(Κοντα σε εννια χιλιαδες Θεους περιλαμβανει η Ελληνικη μυθολογια..)Βασικα,ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ!!
Προιον της ελευθεριακης αντιληψης των Ελληνων είναι οι γενναιοι πολεμιστες.Οπως αναφερει ο Ηροδοτος(Ε,78) «Όταν οι Αθηναιοι αποτιναξαν την τυρρανια από πανω τους,εγιναν υπεροχοι πολεμιστες διοτι ο καθενας πλεον δεν πολεμουσε για την περιουσια καποιου αλλου αλλα για το δικο του οφελος.»Επισης όταν ρωτηθηκαν οι Σπαρτιατες πρεσβευτες για ποιο λογο οι Ελληνες δεν δεχθηκαν να συνθηκολογησουν απαντησαν πως η αιτια είναι η ελευθερια.Συγκεκριμενα, «Υδαρνη,η συμβουλη που μας δινεις δειχνει πως δεν καταλαβαινεις τι σημαινει ελευθερια αλλα μονο τι σημαινει δουλεια.Αν γνωριζες την ελευθερια θα μας συμβουλευες να την υπερασπιστουμε όχι μονο με τα δορατα αλλα και με τσεκουρια..»(Ηροδ.Ζ,135)Η ηθικη συνιστωσα είναι πασιφανης,οι ελευθεροι πολιτες είναι καλυτεροι πολεμιστες αφου πολεμανε για τους ιδιους,τις οικογενειες τους και για τις περιουσιες τους.Τρεφουμε τοση αγαπη για την ελευθερια λεγουν οι Αθηναιοι στον Περση διαμεσολαβητη που θα την υπερασπισθουμε με κάθε δυνατο μεσο.(Ηροδ.Η,123)
Η προσηλωση των Ελληνων στην Ελευθερια είναι σχεδον θρησκευτικη.Ο Αριστοτελης λεει: «Οι πολιτες θεωρουν μεγαλη ντροπη την εγκαταλειψη της μαχης και πολύ προτιμοτερο τον θανατο από μια τετοια σωτηρια ..»(Ηθ.Νικομαχεια Γ,1116).Η ελευθερια που επινοησαν οι Ελληνες εξασφαλιζει το δικαιωμα σε κάθε πολιτη να συναιταιριζεται,να εκλεγει αντιπροσωπους,να εχει ιδιοκτησια,να αποκτα περιουσια και να μην διωκεται η’ τιμωρηται χωρις δικη.Ακριβως τα αντιθετα ισχυουν στους βαρβαρους ακομη και σημερα και παρα ταυτα πολλοι μιλανε για ισοτητα πολιτισμων!!Ακομη και τα απολυταρχικα πολιτευματα της δυσης,ποτε δεν εφθασαν τον βαθμο ελενχου της Ανατολης.
Η ελευθερια αποδυκνυεται μεγιστο στρατιωτικο οπλο αφου ανεβαζει το ηθικο του στρατου και εμπνεει θαρρος και εμπιστοσυνη και στον τελευταιο στρατιωτη.Οι Ελληνες οπλιτες εξεφραζαν ελευθερα τις ανησυχιες τους την στιγμη που ο Περσης βασιλιας αποκεφαλιζε μαζικα ανθρωπους που θεωρουσε ότι τον απογοητευαν.Οι ελευθεροι ανθρωποι πολεμανε καλυτερα όταν γνωριζουν πως ειχαν την ελευθερια να επιλεξουν τις συνθηκες τους ενδεχομενου θανατου τους.Πριν από την μαχη των Πλαταιων,η Ελληνικη συμμαχια ζητησε από κάθε στρατιωτη να δωσει τον ακολουθο ορκο: «Δεν θα θεωρησω πιο σημαντικη την ζωη μου από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»(Διοδ.ΙΑ,32 2)
Όχι μονο πιστευαν οι αρχαιοι Ελληνες ότι η μαχη εναντιον των βαρβαρων δοθηκε στο ονομα της ελευθεριας εναντιον της στυγερης σλαβιας,αλλα κατά καποιο τροπο ότι αυτή ακριβως η ελευθερια αποτελουσε την βαση του μαχητικου φρονηματος που θα απεκρουε κάθε ανωτερο σε ισχυ και πλουτο εισβολεα.
Η υπερμετρη λοιπον προσκολληση των Ελληνων στην ΕΛευθερια είναι αυτή που τους εδωσε την δυναμη της επιβολης εναντι των μισαλλοδοξων βαρβαρων και δημιουργησαν τον Δυτικο πολιτισμο της Ελευθεριας.Και με μια μικρη διαθεση αναμειξης παραφυλολογιας,παραθετω μια εικονα που δημοσιευσαν οι Αμερικανοι ενός μερους από τα συντριμμια του Α.Τ.Ι.Α. που επεσε στο Ροσγουελ.Αναγραφεται μια λεξη η οποια δεν είναι ουτε αμερικανικη,ουτε γαλλικη ουτε κατι άλλο.(παρ’ολο που αν ηταν φτιαχτο οι αμερικανοι θα πρεπε να αναγραψουν κατι αμερικανικο..)Δειτε την εικονα και η υπολοιπη ενασχοληση και αναζητηση εναποκειται στην διαθεση σας..(Αλλωστε το ιστολογιο αυτό δεν μπαινει σε αυτα τα μονοπατια του ¨ανεξηγητου¨..)


Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ..



Το πιο τυπικο χαρακτηριστικο της Ελληνικης σκεψης είναι η αισθηση της καθολικοτητας των πραγματων.Οι Ελληνες καναν πολλα πραγματα μαζι.Μπορουσαν να είναι ταυτοχρονα πολιτικοι,οικονομικοι μεταρρυθμιστες,φιλοσοφοι,ποιητες,παν-επιστημονες,επιχειρηματιες και εξαιρετικοι οπλιτες.Η Πολις δεν ηταν ένα τυποποιημενο συστημα διακυβερνησης αλλα μια υπαρκτη κατασταση που «αγγιζε» ολη την ζωη σε ολες της πτυχες της.Η συγχρονη αντιληψη χωριζει και εξειδικευει.Απο τα σχολεια μεχρι και στην ευρεση επαγγελματος ισχυει η απολυτη εξειδικευση και η παραγωγη υπερμετρων εγωισμων.Η Ελληνικη ταση ηταν ακριβως αντιθετη εχοντας την ευρυτερη αποψη,να βλεπει τα παντα ως ένα οργανικο συνολο.

Ο Ελληνας ειχε ένα ξεκαθαρο ιδανικο στο οποιο πιστευε και το ονομαζε αρετη.Η λεξη αρετη όμως σημερα δεν γινεται αντιληπτη με τον ιδιο τροπο που ισχυε για τον Ελληνα.Σημερα περιοριζεται η βαρια λεξη αυτή σε μια ηθικη κλιμακα μονο ενώ αυτό δεν είναι σωστο.Οταν η αρετη ειδικα αναφερεται όχι σε μια εννοια αλλα στον ανθρωπο,εχει την σημασια της τελειοτητας,σε ολους εκεινους τους τομεις που μπορει να είναι ενας ανθρωπος τελειος,ηθικα,πνευματικα,σωματικα,πρακτικα.Ενας ιδανικος ανθρωπος για τον Ελληνα είναι σπουδαιος πολεμιστης,πολυμηχανος,ετοιμολογος ομιλητης,ανθρωπος με αποφασιστικοτητα και ευθυνη που γνωριζει να υπομενει χωρις πολλα παραπονα ο,τι του στελνουν οι Θεοι.Ο Ελληνας ηρωας προσπαθουσε να συνδυασει μεσα του αρετες που σημερα εμεις εχουμε χωρισει αναμεσα στον ιπποτη και στον κληρικο.

Για τον Ελληνα σωμα και ψυχη ηταν ένα και γι αυτο η φυσικη αγωγη ηταν πρωτη προτεραιοτητα.Δεν μπορουσε να περασει από το μυαλο του να εξασκησει κατι άλλο εκτος συνολικα από τον ανθρωπο.Για την πολη ηταν τοσο φυσικο να εχει γυμναστηρια οσο ηταν φυσικο να εχει θεατρα η πολεμικα πλοια,και τα γυμναστηρια αυτά χρησιμοποιουνταν από ολους συνεχως για σωματικη και πνευματικη εξασκηση κυριως.Αυτος είναι και ο λογος που οι Ελληνες καναν την γυμναστικη και τους αγωνες μερος της θρησκειας τους(π.χ.Ολυμπιακοι αγωνες).Οι αγωνες ηταν ενας τροπος αναδειξης και ενθαρρυνσης της αρετης και αυτό είναι ένα εγχειρημα που μπορει να προσφερθει στον Θεο.Οι αγωνες λοιπον σκοπευαν να εξετασουν την αρετη του ανθρωπου συνολικα,όχι μιας εξειδικευμενης δεξιοτητας μονο όπως συμβαινει σημερα.Απο το βιβλιο «Οι Ελληνες»του Κιττο παραθετω μια κριση πολύ ευστοχη και σωστη: «..Περιττο να πουμε πως ο μαραθωνιος δρομος θα φαινοταν τερατουργημα από έναν Ελληνα και οσο για τις δεξιοτητες που επιδεικνυονται από αθλητες σε αγωνισματα όπως π.χ. γκολφ και τεννις θα θεωρουνταν αξιοθαυμαστες αλλα για έναν δουλο.Αδυνατον θα ελεγε ενας Ελληνας να αποκτησεις δεξιοτητα σαν και αυτή και να ζεις ζωη κανονικου ανθρωπου.Αυτη η αντιληψη εκδηλωνεται ξεκαθαρα στην παρατηρηση του Αριστοτελη ότι ο καλλιεργημενος ανθρωπος πρεπει να ξερει να παιζει αυλο,όχι όμως πολύ καλα!..»Εγω θα συμπληρωσω και το παραδειγμα των Λακεδαιμονιων που όταν καποιος προσθεσε μια χορδη στην κιθαρα,την κοψαν και του ειπαν πως ηταν αρκετες οσες ειχε πριν!..

Βλεπουμε λοιπον ποσο ιερη προσηλωση ειχαν αυτοι οι ανθρωποι στην εμμετρη ζωη και ποσο γερη πιστη ειχαν στην θεση που εκφραζεται και από τον Σοφοκλη(Τραγωδια Φιλοκτητης) που μας λεει «..δεχονται την τιμωρια των Θεων οσοι δεν εχουν μετρο στην ζωη τους».Κατ’επεκταση αυτου,είναι πολύ δυδκολο να φανταστουμε έναν Ελληνα σαν φανατικο σε καποιο θεμα.Οι θρησκευτικες υπερβολες του μεσαιωνα και της Ανατολης,δεν εχουν θεση στην κλασσικη παιδεια και ζωη.Αυτη η ταση αντιμετωπισης των γεγονοτων ως συνολο και της διατηρησης μιας υγιης ισορροπιας αποτελει την πηγη της ουσιαστικης υγειας της Ελληνικης ζωης.Σημερα,η κοινωνια και ο τροπος αντιληψης και δρασης της,αδυνατει να παραγει ελευθερους ανθρωπους και ως συνεπεια ισχυει η κατασταση που ολοι μας βιωνουμε.


Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Η λεξη πολιτικη ειναι μια απο τις παρα πολλες πασιγνωστες λεξεις που κληροδοτησε ο αρχαιος ελληνικος κοσμος στην ιστορια των ιδεων.Καταγεται απο την λεξη πολιτης που με την σειρα της αυτη προερχεται απο την αρχικη πηγη ΠΟΛΙΣ.Πολις για την αρχαια ελληνικη συνειδηση ηταν μια οργανωμενη κοινωνικη ζωη κατοικων με θρησκευτικη,πολιτικη και οικονομικη συνεργασια των μελων της.
Ο Πλατων εμαθε ΟΛΟ τον κοσμο οτι τρεις ειναι οι κυριες μορφες πολιτευματος.Οταν ο ηγετης ειναι ενας εχουμε την μοναρχια,οταν υπαρχουν λιγοι ηγετες εχουμε ολιγαρχια,και οταν ολες οι εξουσιες απορρεουν απο τον λαο εχουμε την δημοκρατια.Και τα τρια πολιτευματα εχουν τις νοσους τους και την υγεια τους.Αλλοτε μας λεει ο Πλατων ειναι υγειη και αλλοτε φθειρονται και εκφυλιζονται.Μιας υγιης μοναρχια ειναι η βασιλεια ενω το αντιθετο της ειναι η τυραννια.Μιας υγιεις ολιγαρχια ειναι η αριστοκρατια ενω το αντιθετο της ειναι η τιμοκρατια οπου επικρατουν οι τεχνοκρατες,και η υγιεις αρχη του λαου λεγεται δημοκρατια ενω το αντιθετο της,που κατα την γνωμη μου την αντιλαμβανομαστε σημερα καλυτερα απο τον οποιονδηποτε,λεγεται οχλοκρατια,οπου οι αμορφωτοι καταστρεφουν την κοινωνια.Με τους νομους που δεσμευουν ΟΛΟΥΣ τους πολιτες,οι ανθρωποι προσπαθουν να αποτρεψουν τον εκφυλισμο του πολιτευματος σε μια αρρωστημενη κατασταση και αυτο πρεπει να ειναι το κυριοτερο μελημα των πολιτων.
Πολιτικη ειναι η τεχνη του αρχειν και του αρχεσθαι,ειναι η τεχνη του πως να μετεχει κανεις αποτελεσματικα στα κοινα,στο δημοσιο βιο της χωρας του.Για να αναπτυχθει πολιτικη θεωρια πρεπει να υπαρχει πολιτικη πραξη,ενδιαφερον ζωηρο και ενεργητικη συμμετοχη των μελων της κοινοτητας στην συλλογικη ζωη.Χαρακτηριστικο της Ελληνικης σκεψης ειναι οτι δεν μπορουσε να ανεχτει εναν ανθρωπο απομονωμενο απο την πολιτικα οργανωμενη κοινοτητα,ουτε να δεχτει οτι η κοινοτητα αυτη εχει ζωη αυθυπαρκτη και ξεχωριστη απο την ζωη των μελων της.Ο Σολων ελεγε πως οσο και να αδιαφορησει καποιος για το δημοσιο κακο,αυτο θα πηδησει τον τοιχο του,θα σπασει την πορτα του και θα τον βρει.Βοηθωντας τους αλλους να σωθουν θα σωθεις και εσυ.Αυτη ειναι η συνειδηση που παραγει η Ελληνικη παιδεια δινοντας βαρυ αισθημα ευθυνης και συνυπευθυνοτητας των ανθρωπων.Ακριβως απο αυτο παραγεται το συμπερασμα του Σωκρατη πως αν ψαξουμε να βρουμε ποια ειναι η δικαιη πολιτεια θα βρουμε και τον δικαιο πολιτη.Η πολιτικη θεωρια και πραξη των Ελληνων ειχε ακριβως αυτην τη βαση:πως ο πολιτης και η πολη να προκοψουν στη ευδαιμονια και στη αρετη(Λυκουργος).
Σημερα τα πραγματα ειναι αναποδα.Η πολιτικη ειναι δυναμη που εχει σκοπο την δυναμη.Ο Ελληνας ελεγε οτι ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!Ο σημερινος ανθρωπος λεει οτι της πολιτικης ο δρομος ειναι η ΔΥΝΑΜΗ και μονο η δυναμη.Το ιδεωδες του συγχρονου πολιτικου περιγραφεται απο τους πολιτικους φιλοσοφους του σημερα.Machiavelli,Bacon,Klausewitz ειναι μερικοι απο τα παραδειγματα ανθρωπων που ανελυσαν την πολιτικη αντιληψη του σημερα τονιζοντας τον αυτοσκοπο της πολιτικης για δυναμη.
Αντι αυτης της αντιληψης του σημερα για την πολιτικη,που εχει σαν αποτελεσμα την κοινωνικη αθλιοτητα που ζουμε σημερα,οι Ελληνες ειχαν την ξεκαθαρη θεση οτι εργο του πολιτικου ειναι να εναρμονισει τα ατομικα συμφεροντα μεταξυ των πολιτων,και με το συμφερον του συνολου να ικανοποιησει τις ατομικες αναγκες σε συναρτηση με τα διατιθεμενα απο το συνολο μεσα.Η κοινωνια εχει απο την φυση της την ετερογενεια και αποτελειται απο ποικιλους ανθρωπους με αντιτιθεμενες αποψεις,βλεψεις και συμφεροντα.Απο αυτες τις συγκρουσεις προερχεται αναταραχη και αρρυθμια στι κοινωνικο σωμα.Τουτο θα αποτελειωσει την κοινωνια αν το καθε ατομο και καθε ομιλος μεσα στο συνολο αυθαιρετει,κανει εκεινο που του αρεσει και εκεινο που τον συμφερει μη λογαριαζοντας το συμφερον και τις συνεπειες για την κοινωνια.Αρμονικη συμβιωση δεν μπορει ομως να υπαρξει παρα μονο με τον περιορισμο των ελευθεριων καθε ατομου κατα το συμφερον του συνολου.Απο την αρχη της συμβιωσης,(εστω και δυο μονο ατομων)αρχιζουν οι περιορισμοι.Ακριβως αυτος ειναι ο ρολος του πολιτικου που καλειται να κανει ο,τι μπορει για να επιφερει ευρυθμια,στερεοτητα,υγεια και εσωτερικη αρμονια στο συνολο των πολιτων.Σε πνευματικα ανεπτυγμενες κοινωνιες,ο περιορισμος του ατομου για χαρη της ελευθεριας και της ευδαιμονιας του κοινωνικου συνολου,ειναι αυτοβουλη και ο καθεις αυτοπεριοριζεται για να μπορουν οι αλλοι να εχουν την ελευθερια τους.Αυτες οι κοινωνιες εχουν πολυ λιγους νομους και θεωρουν ντροπη να υπαρχουν πολλοι νομοι που θα καθοριζουν τις συμπεριφορες του εκαστοτε πολιτη.Ενδεικτικο παραδειγμα ειναι η ΣΠΑΡΤΗ οπου υπηρχαν ΜΟΝΟ ΠΕΝΤΕ ΝΟΜΟΙ!!!!!!Η αντιθετη αξιολογηση πρεπει να γινεται για κοινωνιες με πολλους νομους.Ενδεικτικο παραδειγμα η ΝΕΟΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!!!!!!!!!!(Δεν ξερω μηπως και στον κοσμο).
Ολοι μεσα σε μια ευνομουμενη πολιτεια συνεργαζονται αρμονικα με βαση αναγνωρισμενους απο το συνολο νομους,οι οποιοι δημιουργουν εναν αρμονικο συλλογικο βιο οπου η ελευθερια των πολιτων ειναι σεβαστη μεσα στα ορια που χαρασσονται απο το κοινο συμφερον.
Επειδη ομως οι κοινωνικες δυναμεις και οι ατομικοτητες που επιδιωκουν τα συμφεροντα τους προκαλουν πολλες φορες ανασταστωσεις,για να αποφευγεται η αναταρραχη,πρεπει η πολιτικη να εχει δυναμη για να μπορει να επιβαλλει την εξουσια της οπου απαιτηται,Μια δυναμη ομως που πρεπει να ειναι μεσον για την επιτευξη της αρμονιας και ΟΧΙ ΣΚΟΠΟΣ!Δυναμη που επιδιωκει τον εαυτο της στα χερια της πολιτικης εξουσιας και ως παθος ορισμενων φιλοδοξων ανθρωπων γινεται τροχος επικινδυνος που στο τελος συνθλιβει εκεινον που την μεταχειριζεται.Μην ξεχναμε και τους Λακεδαιμονιους που εδιναν πολιτικη εξουσια σε οσους δεν επιδιωκαν την πολιτικη δυναμη και σε οσους δεν ειχαν μεγαλοπνοα σχεδια.Αυτοι οι Ανθρωποι ειχαν καταλαβει πως η κοινωνιες υποφερουν οταν στο τιμονι της κοινωνιας ειναι εγωιστες φιλοδοξοι ανθρωποι(π.χ.Αλκιβιαδης,Χιτλερ).
Η πολιτικη για τους Ελληνες ειναι μερος της ανθρωπινης ηθικης ενεργειας,και αντιτιθεται η εννοια της με τα σημερινα δεδομενα οπυ επικραττει ενας ιλιγγος πλεονεξιας και ματαιοδοξιας και που οι σημερινοι πολιτικαντιδες καπηλευονται ιδεες για να πρακτορευουν τα συμφεροντα τους.Η πολιτικη ειναι πραξη και προθεση παιδευτικη.Ο πολιτικος παιδευει τους ανθρωπους και τους καθοδηγει στο δρομο της συλλογικης συμβιωσης με σκοπο να επιτυχουν την ευδαιμονια και την αρετη.
Η ιδεα λοιπον του πολιτικου ανδρος ενσαρκωνεται μεσα στην αρχαια Ελληνικη παιδεια οπου καθοριζεται η προσωπικοτητα ενος πολιτικου ο οποιος χειραγωγει τα ατομα προς την ευτυχια και την αρετη και οποιος ζει και πεθαινει για το εργο του..

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ


“…Μητρός τε και Πατρός τε και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η Πατρίς και σεμνότερον και Αγιότερον και εν μείζονι μοίρα και παρά Θεοίς και ανθρώποις τοις νούν έχουσιν".
ΣΩΚΡΑΤΗΣ δια γραφίδος ΠΛΑΤΩΝΟΣ (ΚΡΙΤΩΝ, 51, Α-Β)

«Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης»
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιας

"Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ', ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων` νυν υπέρ πάντων αγών"
ΑΙΣΧΥΛΟΣ Περσες

Αυτοι λοιπον και πολλοι αλλοι λεγαν κατι τετοια στην εποχη τους.Φασιστες και ρατσιστες ειναι αυτοι για την δραγωνα οπως ειμαστε και οσοι υποστηριζουμε την ΛΟΓΙΚΗ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!Ειμαστε ρατσιστες γι'αυτην ΟΣΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΜΑΣ ΔΩΣΑΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΕΠΑΞΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΧΩΡΑ.Αν ηταν μια απλη προδοτης,οπως δυστυχως υπαρχουν αρκετοι σημερα,δεν θα με ενοχλουσε διοτι εχω καταλαβει πως παντα θα υπαρχουν τετοια μιασματα στην κοινωνια,οπως παντα θα υπαρχουν αρρωστιες που θα ταλαιπωρουν ενα σωμα.ΟΜΩΣ,το δεδομενο οτι ειναι Γ.Γ. του Υπ.Παιδειας καθιστα το θεμα τοσο σοβαρο οσο ειναι η αρρωστεια του καρκινου.Και ο "καρκινος" αυτος αν εισχωρησει στα παιδια μας τοτε εχουμε πλεον συγκεκριμενη ημερομηνια ληξης σαν λαος!Αλιμονο μας ποσο εξαθλιωτικα θα αργοπεθαινουμε δινοντας την δυνατοτητα στους αιωνιους επιβουλους μας να απολαμβανουν το εργο που πετυχαν μεσω των προδοτων που εχουν σπειρει στην ελληνικη κοινωνια.
Παραθετω καποιες θεσεις απο το ανθελληνικο βιβλιο της εφιαλτης-δραγωνα και εν συνεχεια αποσπασματικα καποιες θεσεις του Μ.Θεοδωρακη μεσα απο την επιστολη που εστειλε σ'αυτην..

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

2)
Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

3)
Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!... (σελ. 82).

4)
Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

5)
Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΚΡΥΒΕΙ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!! (σελ. 86)
6)
Το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Ε β ρ α ί ω ν στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).

Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9. Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.

Μερος απο απαντηση του Θεοδωρακη:
"..Οι λέξεις «Έθνος» και «Πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή, όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως, η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων, αψηφώντας όλα τα εμπόδια, εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γι' αυτό και η αντίθεση στη συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας είναι καθολική και δε συνδέεται με την α' ή τη β' πολιτική παράταξη, αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθιά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος. (...)Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε, χτες, προχτές και σήμερα, με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν' η Πατρίδα μας;», στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων. Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις και τα «πιστεύω» σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν το λαό μας. Όμως, αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του '21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση.(...)σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας δε θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς, που εξάλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας. Κατά τον ίδιο τρόπο, δε θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. (...) και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με τη σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξάλλου σ' αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ' αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο, από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ' αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του '21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια» τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιο λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;

Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν' η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ' αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί- δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα...
Γι' αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπ' όψιν τη μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία,που διακατεχεται απο την "λυσσα-soros",και που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.-"



Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θ ε ρ μ ο π ύ λ ε ς.
Ποτέ από το χ ρ έ ο ς μη κινούντες·
δ ί κ α ι ο ι κ' ί σ ο ι σ' όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία·
γ ε ν ν α ί ο ι οσάκις είναι πλούσιοι
κι όταν είναι πτωχοί,
πάλ' εις μικρόν γ ε ν ν α ί ο ι,
πάλι συντρέχοντες ό σ ο μ π ο ρ ο ύ ν ε·
πάντοτε την α λ ή θ ε ι α ο μ ι λ ο ύ ν τ ε ς,
πλην χ ω ρ ί ς μ ί σ ο ς για τους ψευδομένους.
Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν π ρ ο β λ έ π ο υ ν
(και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος
κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης